Unha tarefa: transmitir a fe co dialecto do amor da casa, do amor da familia CANTO AGRADECIDO § ENTRADA: Camiñando pola vida (Nº 9) § LECTURAS: A auga do Señor (Nº 124) § OFERTORIO: Na nosa terra (Nº 36) § COMUÑÓN: Eu soñei (Nº 58) ESCOITA ACTIVA Coa festa de hoxe, o Bautismo do Señor, pechamos o tempo de Nadal. E facémolo do mellor dos xeitos: lembrando o noso bautismo, que nos incorporou a unha comunidade, a Igrexa, como suxeitos activos e non meros espectadores. Hoxe convídasenos a facer memoria agradecida dos nosos pais, das nosas nais, dos nosos padriños e das nosas madriñas que un día quixeron que nós tamén entrásemos a formar parte do proxecto de amor que Deus manifesta na persoa de Xesús. Comecemos xa que logo a nosa celebración agradecendo e compartindo o comezo dun camiño que hoxe nos reúne comunitariamente para celebrar a fe no día do Señor. CORAZÓN MISERICORDIOSO (Aspersión) Ø Por...
NON QUEDES NA XERUSALÉN DA OPULENCIA... CAMIÑA CARA Á BELÉN DA SINXELEZA... A SÚA ESTRELA GUIARÁ O TEU CAMIÑO CANTO GOZOSO Panxoliñas PARA NON PERDER O PASO Nin eran tres, nin facían maxia, nin eran reis. Eran uns homes sabios, de alén das fronteiras xudías, que se puxeron en camiño para adorar ao Neno que viña de nacer. Hoxe xuntámonos para celebrar a festa da Epifanía, é dicir, a manifestación de Deus a todos os pobos, a todas as persoas. É unha festa que nos fala de universalidade e que vén botar abaixo a teima que tiñan os xudeus de que o Mesías que nacía ía salvalos só a eles. Velaí a intención de Mateu cando relata a adoración dos magos: transmitir que Deus nace para salvar a todas as persoas, que para El ninguén é estranxeiro. Por iso hoxe, neste día de ilusión, vimos diante do Señor, que é a estrela que guía a nosa vida. Oxalá que ningunha Boa Nova de solidariedade, xustiza e universalidade nos asuste. Oxalá que as escuridades da nosa vida non nos deteñan nin nos desvíen do que...