AS COUSAS IMPORTANTES FANSE CON CORAZÓN

(CAMPAÑA CÁRITAS CORPUS 2011)

PÓRTICO

Din que hai crise económica e crise de valores. O certo é que hai crise económica porque hai crise de valores, xa que:

se prevalecese a xustiza, ninguén tería fame
se prevalecese a fraternidade, ninguén se sentiría so
se prevalecese a solidariedade, ninguén quedaría fóra da mesa da creación
se prevalecese a persoa sobre a economía, ninguén estaría no paro
se prevalecese o amor, ninguén tería frío
se prevalecese a fe, ninguén viviría desesperanzado

Hoxe, na festa da gratuidade total, na festa do Corpo e do Sangue do Señor, a campaña de Cáritas chámanos a non esquecer que os xestos verdadeiramente importantes saen do corazón: a entrega, o cariño, o compromiso. De certo que "as cousas importantes fanse co corazón". Que sempre o teñamos presente.

O PERDÓN

Acompañámoste en procesión triunfal polas nosas rúas e prazas, pero seguimos marxinando aos pobres, os teus preferidos, SEÑOR, QUE NOS ABRAMOS Á GRATUIDADE.
Sentamos piadosamente á túa mesa; pero non nos sentimos verdadeiramente irmáns e irmás, CRISTO, QUE NOS ABRAMOS Á GRATUIDADE.
Alimentámonos co pan da vida; pero non nos enchemos da túa vida, SEÑOR, QUE NOS ABRAMOS Á GRATUIDADE.

REMUÍÑO

CHAMAD@S A CONSTRUÍR UNHA NOVA SOCIEDADE: Escoitamos ou mesmo dicimos moitas veces que esta sociedade perdeu o espírito e só queda o desencanto (isto non ten solución, non hai nada que facer), a vivencia do efémero (desfruta hoxe, porque ao mellor mañá non pagan ou estás enferm@), o relativismo xeralizado (depende, todo depende) e o consumismo insolidario (se non tes roupa de firma, luxosas vacacións e aparellos de última xeración es un ninguén). A forza de escoitar sempre o mesmo, pode ocorrer que nolo creamos, deixándonos invadir polo pesimismo. Porén, movementos coma o do 15M lémbrannos que si, que hai moita xente indignada co "sistema" (un sistema que creamos nós, por certo), e que hai que reconverter toda esa carraxe en enerxía positiva capaz de mover o mundo para reconducilo ao seu posto: o fogar onde todas as persoas teñan acubillo, no que os dereitos humanos, e non a economía, sexan o carné de identidade.

Desde a nosa óptica cristiá, non podemos ser pesimistas: Deus ama a esta sociedade, o Espírito segue alentando e hai moitas persoas que, por si mesmas, polo que fan, son para nós esperanza de que outro mundo é posible.

Porén, este mundo novo non baixará do ceo dun xeito apocalíptico. Tampouco hai que esperar unha revolución universal que lle dea volta ás estruturas de pecado. Somos nós, co noso compromiso concreto e coas nosas pequenas accións, os que temos que facer o cambio. Non nos podemos contentar con mirar, laiarnos ou criticar. Movámonos, sexamos sal e luz, lévedo e semente.

A festa de hoxe, o Corpus, quere ser para cada un e cada unha de nós forza e motor que nos axude neste proceso de cambio. É a festa da cercanía de Deus, dese Deus que nos di que para El somos importantes, que conta con nós, que confía en nós, porque:

o pan da Eucaristía ten todos os sabores e todos os valores
é pan de fortaleza, para chegar máis alto
é pan de xenerosidade, para que dividido e multiplicado, ninguén pase fame
é pan de fraternidade, para que tod@s nos sintamos irmáns e irmás
é pan de unidade
é pan de amor, para que nos fagamos pan e nos deixemos comer

DESDE A GRATUIDADE: E porque a Eucaristía é festa, forza, urxencia e compromiso, xa non podemos virar a cara para outro lado ou agochar a cabeza para evitar ver a realidade. Por iso non podemos esquecer que hoxe é o día no que Cáritas quere por diante de nós o rostro, tantos rostros de Cristo que van quedando á beira da nosa sociedade, e piden que nós sexamos para eles agarimo dese Deus que, a través nosa, sae ao seu encontro.

E todo isto facémolo desde a gratuidade, desde o corazón. Certamente, as persoas somos quen de dar gratis, e a pouco que nos fixemos, decatarémonos de que as cousas máis valiosas facémolas gratis: querer aos fillos e amigos, coidar a un familiar que se vai deteriorando e xa non nos recoñece, compartir a nosa vida.... Si. Somos capaces de dar gratis, é máis, sentímonos reconfortad@s cando o facemos. Pois hoxe é un bo día para que non esquezamos que nunca podemos comercializar a vida, o agarimo, a axudar, porque "as cousas importantes fanse con corazón", gratis e sen esperar nada a cambio.

Poñamos en marcha esta revolución de amor na gratuidade.