Ir al contenido principal

Asunción 2018

A Igrexa é muller, é a Igrexa, non o Igrexa. É este un desafío que xa non pode postergarse... Configurouse un novo paradigma: o da reciprocidade na equivalencia e na diferenza.
(Francisco, Discurso aos participantes na Plenaria do Consello Pontificio para a Cultura, Roma 7 febreiro 2015)

GRAZAS, SEÑOR, POR QUERERNOS EMPODERADAS E NON SUMISAS

CANTO GOZOSO

    • ENTRADA: Camiñar sen Xesús, sen amor (Nº 68)
    • LECTURAS: Noraboa María (Nº 74)
    • OFERTORIO: Benaventurados (Nº 118)
    • COMUÑÓN: Coa nosa naiciña do ceo (Nº 69)

    PARA NON PERDER O PASO

    Se miramos a realidade dun xeito superficial, parece que a muller xa está no mesmo plano de igualdade co home. Pero se nos poñemos os anteollos da igualdade, descubriremos que en todos os ámbitos que conforman a realidade humana: social, político, relixioso, cultural, laboral... segue presente un patriarcado que discrimina á muller, relegándoa a un segundo ou terceiro posto. Nembargantes, o Evanxeo preséntanos a María coma a muller que co seu si foi capaz de cambiar a historia, de darlle un novo pulo para inaugurar unha nova xeira. Un si que segue a derrubar muros que separan para abrir camiños que unen, camiños de liberación e liberdade, camiños de loita e xustiza. Que, como María, tamén nós continuemos o labor que ela iniciou e sexamos capaces de empoderar no seu si.

    CO CORAZÓN FERIDO

    • Por non saber valorar o traballo e o esforzo de tantas mulleres pioneiras na loita por facer un mundo máis xusto e igual, SEÑOR, QUE A TÚA MISERICORDIA VEÑA SOBRE NÓS.
    • Por non querer unir ilusións e proxectos que superan calquera discriminación da muller; CRISTO, QUE A TÚA MISERICORDIA VEÑA SOBRE NÓS.
    • Por reducir a dignidade da muller a un corpo bonito e tentador, unha cousa que se pode utilizar e comprar, SEÑOR, QUE A TÚA MISERICORDIA VEÑA SOBRE NÓS.
    UNHA PALABRA QUE AGROMA
    PROCLAMA A MIÑA ALMA A GRANDEZA DO SEÑOR

    • proclama a pesares das inxustizas coas que nós atopamos cada día
    • proclama a pesares das inxustizas que, polo mero feito de ser mulleres, temos que sufrir cada día.
    • proclama porque é alento para denunciar o patriarcado que oprime e impide vivir con dignidade
    • proclama a pesares dos nosos silencios e dos nosos medos a defender a quen non é respectado nin recoñecido como persoa
    • proclama porque máis alá do rebumbio que nos rodea, está sempre disposto a deixarse escoitar por nós
    • proclama porque sen El, a nosa vida non sería nada: proxectos, plans, ilusións, esperanzas, alentos nos fracasos...

    DENDE AGORA HANME FELICITAR TODAS AS XERACIÓNS
    • felicitar porque o si e a valentía dunha mociña permitiu que Deus se encarnase.
    • felicitar porque a pesares das murmuracións e máis alá dos sor
    • felicitar porque aínda que moitos reneguen, segue habendo moitas mulleres dispostas a dar a cara por defender ás persoas explotadas, enfermas, esquecidas... porque son quen de descubrir nelas o rostro de Deus que nos interpela.
    • felicitar porque, aínda con dificultades, vanse facendo cousas para que a xente sexa más feliz
    • felicitar, aínda que moitos nos critiquen, falen de nós ou nos ameacen, porque, como ocorreu con María, a confianza en Deus é moita e moi grande.
    • felicitar porque diante das dificultades segue habendo xente que sabe alentar e animar para que se sigan facendo cousas. E si hoxe só hai unha persoa, mañá acabarán sendo moitas.

    DERRUBA DO TRONO AOS PODEROSOS, E ERGUE AOS PEQUENOS
    • tamén hoxe se derruban muros que separan
    • tamén hoxe hai xente empoderada, disposta a traballar por empoderar a quen está pisoteada
    • tamén hoxe segue habendo testemuñas de que é posible, aínda que sexa paseniñamente, cambiar modos, xeitos e maneiras
    • tamén hoxe, a pesares dos sorrisos irónicos e dos paus nas rodas, segue habendo persoas que fan da súa vida un servizo desde a opción por Cristo.
    • tamén hoxe, como no tempo de María, Deus elixe á xente pequena para empoderala e erguela, pois El camiña ao noso lado.
    • tamén hoxe segue habendo persoas que non fan do xénero un problema, senón unha riqueza.
    DESDE A ORACIÓN COMPARTIDA
    Como María, poñámonos tamén nós hoxe en actitude de acoller a misericordia de Deus e digamos:
    DITOSOS NÓS POR TER CRIDO
    • Pola Igrexa, para que nunca esqueza ás mulleres e sexa capaz de tomar en serio o seu importante papel dentro do Pobo de Deus como protagonistas e non como meras espectadoras, OREMOS.
    DITOSOS NÓS POR TER CRIDO
    • Por todas as mulleres que nas nosas comunidades realizan un traballo, calado e eficaz, e ás que poucas veces se lle recoñece de maneira xusta e pública: cantoras, catequistas, coidadoras da limpeza das igrexas, lectoras... OREMOS.
    DITOSOS NÓS POR TER CRIDO
    • Por todas as mulleres que dun cabo ao outro do mundo sofren polo simple feito de ter nacido mulleres: as vítimas da violencia de xénero, as que son obrigadas a prostituírse, as que son escravizadas polos modelos estéticos imperantes na nosa sociedade, as que non teñen acceso a unha cultura que permita o seu desenvolvemento como persoa, as que son ignoradas polos vellos prexuízos; OREMOS.
    DITOSOS NÓS POR TER CRIDO
    Grazas, Señor, por estar sendo alento, forza, camiño e esperanza na nosa vida. Que, coma María, perdamos os nosos medos e traballemos por poñer no centro sempre a misericordia. P.X.N.S. Amén.
    PARA QUE TOD@S SINTAMOS A LEDICIA DO COMUNITARIO
    BENAVENTURANZAS DA MULLER
    BENAVENTURADAS
    as que loitan pola igualdade, porque nelas agroma un novo xeito de vida.
    BENAVENTURADAS
    as rescatadoras de liberdade porque, coa súa vida, conquistan a xustiza.
    BENAVENTURADAS
    aquelas que se converten elas mesmas en Evanxeo, porque fan crible que Deus vive entre nós.

    BENAVENTURADAS
    mulleres fortes, xenerosas, que nunha procura conxunta e solidaria cos homes testemuñan que é posible sermos iguais na diferenza.
    BENAVENTURADAS
    mulleres tenras, dilixentes que, co seu esforzo e labor, deron realizado a transformación que soñaron.
    BENAVENTURADAS
    aquelas que, expresando a súa sensibilidade, dan recuperado a face materna de Deus.
    BENAVENTURADAS
    aquelas que, coa súa resistencia e constancia, glorifican a Deus transformando a sociedade.
    BENAVENTURADAS
    aquelas que, con fidelidade ao espírito, recuperan para o noso tempo a vida na igrexa dos pobres.
    ALÉDENSE
    cando, nunha andaina de oración e contemplación, saben descubrir a historia da revelación e interprétana para os outr@s.
    ALÉDENSE
    cando, adiantándose á utopía da liberación, cultivan, colleitan e reparten o pan da fraternidade e da solidariedade.

    ALÉDENSE
    cando, sendo a un tempo nais e pais, fanse responsables da vida con espírito combativo.
    De certo, recoñecemos hoxe que é agasallo do Pai, rescate do Fillo, forza do Espírito, que:
    NEGRAS, BRANCAS, INDIAS, NAIS, LABREGAS, RELIXIOSAS, MILITANTES; MULLERES TODAS, SOMOS SACRAMENTO DE VIDA, FACE SALVADORA DE DEUS.
    ¡GRAZAS, SEÑOR, POR TERME FEITO MULLER!

    Comentarios

    Entradas populares de este blog

    Corpus 2025

      MENTRES HAXA PERSOAS, HAI ESPERANZA CANTO GOZOSO o     ENTRADA:  Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) o     LECTURAS:  Ti es o pan do ceo (Nº 33) o     OFERTORIO:  Quédate, Señor, connosco (Nº 63) o     COMUÑÓN:  O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe é día do Corpus Christi, festa grande. Festa da mesa preparada para compartir. Festa da mesa que acolle, reúne, escoita e acompaña. Festa da comuñón e non da soidade. Festa que nos urxe a camiñar; pero non de calquera xeito, senón polo camiño da, esperanza que, neste ano xubilar, cobra un sentido especial para as persoas cristiás, converténdose en camiño para peregrinar na súa procura, e tamén para sandar o sufrimento de tantas persoas que loitan por atopar unha saída á súa dor. O camiño da esperanza é sempre un camiño de busca. Unha busca que nos convida a ser persoas portadoras e sementadoras da bondade e da tenrura de Deus, ese Deus que h...

    3 Advento 2024

      CARPINTEIRAS E CARPINTEIROS DO BERCE DA XUSTIZA SINAL DE ADVENTO:  Colocamos no taboleiro a terceira parte do noso berce. CANTO GOZOSO   §      Entrada: Volve, Señor (Nº 90)  §      Lecturas: Que ledicia miña (Nº 4) §      Ofertorio: Na nosa terra (Nº 36) §      Comuñón: Ven axiña visitarnos (Nº 86)   OLLOS ABERTOS E PÉS NO CHAN   Estamos xa no terceiro domingo do Advento. Nas semanas anteriores a Palabra de Deus invitábanos a espertar e a ir preparando o berce do noso corazón. Neste domingo, entre as palabras de ánimo do profeta Sofonías e a invitación á ledicia de Paulo, fáisenos unha nova indicación que vén responder, coma nos tempos do Bautista, á nosa pregunta de “que temos que facer?”. A indicación desta terceira semana é ben directa e clara: convértete e practica a xustiza!. Porque non nos enganemos: todas as persoas estamos necesitadas de conversión, de cambiar actitud...

    4 advento 2024

        HUMILDES CARPINTEIRAS E CARPINTEIROS DO BERCE DA SINXELEZA ACOLLEDORA SINAL DE ADVENTO Completamos o noso berce.   CANTO GOZOSO o    ENTRADA:  Volve Señor (Nº 90) o    LECTURAS:  Vén axiña visitarnos (Nº 86) o    OFERTORIO:  Recibe, Señor (Nº 31) o    COMUÑÓN:  No colo de miña nai (Nº 49)   OLLOS DE ESPERANZA              Belén era unha aldea pequeniña, un lugar que pasaba totalmente desapercibido e que semellaba pouco ou nada importante. Ata que unha noite converteuse en lugar de salvación e acollida, porque alí naceu o Fillo de Deus. Neste cuarto e derradeiro domingo do Advento, Belén quere ser para todas e todos nós un recordatorio claro de que Deus está no sinxelo, no humilde, na xente máis esquecida e que, ao igual que Belén, é moitas veces invisibilizada e marxinada.    CORAZÓN MISERICORDIOSO ·      ...