Ir al contenido principal

A FAMILIA HUMANA, COMUNIDADE DE PAZ

DÍA DE ANINOVO

BENDICIÓN AO COMEZO

¨ Que Deus nos bendiga todos os días do ano

¨ Que Deus nos sorría todos os días do ano

¨ Que Deus se fixe en nós todos os días do ano

¨ Que Deus nos conceda a súa paz todos os días do ano

PÓRTICO

Hoxe, que comezamos un novo ano, a Igrexa celebra o corenta aniversario da Xornada Mundial da Paz. No medio dunha humanidade envolta en tantas guerras e conflitos, a Igrexa, nós, queremos comezar o aninovo volvendo os nosos ollos cara ó neniño que vén de nacer e que nos trae a paz verdadeira. E elevamos cara ese Deus Neno unha oración pola paz; non para informarlle da falla de paz, senón para que toque os nosos corazóns e nos axude a botar fora deles os obstáculos que lle poñemos á xustiza e á paz; porque co corazón cheo de xenreira, de condena, de intolerancia ou dogmatismo nunca poderemos aportar paz á convivencia entre as persoas.

Que na celebración que agora comezamos sexamos capaces de descubrir ao Señor da paz que nos convoca.

O PERDÓN

* Porque non damos entendido que a paz non é só ausencia de guerra, senón tamén xustiza, amor, servizo, axuda, dispoñibilidade e desenvolvemento, SEÑOR, TI ES A NOSA PAZ.

* Porque estamos ben lonxe de sentir a terra coma a casa común que nos deches para que a habitemos con creatividade e responsabilidade, CRISTO, TI ES A NOSA PAZ.

* Porque non utilizamos unha linguaxe de paz na nosa vida cotiá, coas nosas familias, cos nosos compañeiros de traballo, cos nosos veciños e amigos, SEÑOR, TI ES A NOSA PAZ.

REMUÍÑO

Ao comezar o ano, comprometémonos a traballar pola paz en tres ámbitos ou aspectos:

* PAZ INDIVIDUAL

ü Paz para cada un e cada unha de nós, porque non somos pacífic@s nin pacificadores, senón que nos sentimos odiosos e violentos; e se non temos paz interior non poderemos transmitila. Non nos aceptamos a nós mesmos, andamos frustrados, acomplexados, desacougados… Temos violencia e agresividade en cantidades industriais; deseguida se nos escapa a palabra ferinte, o xesto contrariado, o ton elevado, o insulto fácil… Por iso, o primeiro banzo sería o de aceptarnos e querernos humilde e sinxelamente, e sentirnos queridos por Deus.

* PAZ NA SOCIEDADE

ü Somos conscientes da cantidade de muros de todo tipo que hai que derrubar para que a paz progrese no mundo: muros económicos, políticos, raciais, culturais, muros de incomprensión, de insolidariedade, de inxustiza, de egoísmo… Se pousamos os nosos ollos na sociedade na que vivimos, decatarémonos de que falla paz, de que falla amor, de que falla humanidade. O ton de vida é agreo e resentido. E nós…. facemos algo para que isto mude ou aínda contribuímos a quentar máis o ambiente?.

* PAZ EN TODA A CREACIÓN

ü Pero non basta con estar en paz coas persoas, senón que tamén debemos estar en paz coa natureza; pois a paz está ameazada tamén pola nosa falta de respecto cara á terra, pola explotación desordenada dos seus recursos, polo deterioro da calidade de vida. O arco da vella da paz debe abranguer tamén á creación enteira, pois debemos ter claro que a destrución ou o abuso desconsiderado da natureza constitúen un problema de índole moral. Non somos os donos, senón os coidadores do mundo, non só non debemos destruílo nin contaminalo, senón que temos que traballar por deixalo máis limpo e habitable.

Paz con nós mesmos, paz cos demais, paz coa creación… Velaí o reto que Deus pon diante dos nosos ollos neste primeiro día do ano. Seremos quen de facelo noso?.

ORACIÓN DA COMUNIDADE

Na festa de Santa María, e neste comezo de ano que nos volve falar outra vez de paz, sentímonos fondamente achegados uns aos outros para dicirlle a Deus

BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

· Pola paz do mundo, para que o Espírito mova os corazóns de todas as persoas cara á reconciliación, a tolerancia, a igualdade, o respecto e a xustiza, que ten como froito a paz, OREMOS. BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

· Polos gobernantes de todos os países, para que traballen sempre polo ben común, froito da xustiza, OREMOS. BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

· Por unha Igrexa viva, aberta, solidaria e pacífica, que saiba acoller e que non fomente nunca o pensamento único e a obediencia cega. OREMOS. BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

· Por unhas comunidades cristiás que, asentadas sobra a forza da paz e o camiño da non violencia, saben ser testemuñas de encontro, perdón e tolerancia no medio dos enfrontamentos dunha sociedade que moitas veces se esquece de Deus. OREMOS. BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

· Por nós, que hoxe queremos comezar este novo ano cheos de proxectos, ilusións e esperanzas, para que co paso dos días non nos deixemos levar da frustracións da desesperanza e da incapacidade da non consecución das metas trazadas. OREMOS. BENDÍCENOS COA TÚA PAZ

Señor, escoita as oracións que che vimos de presentar e todas aquelas que levamos dentro do noso corazón. Bendice as nosas vidas, e as daqueles que queremos ao longo deste ano que hoxe comezamos. Pedímoscho por Xesucristo, noso Señor. Amén.

PARA A REFLEXIÓN

Comprometémonos a proclamar a nosa firme convición de que a violencia oponse ao auténtico espírito relixioso.

Comprometémonos a educar ás persoas no respecto e na estima para chegar a unha convivencia pacífica e solidaria.

Comprometémonos a promover a cultura do diálogo para que medren a comprensión e a confianza entre as persoas.

Comprometémonos a defender o dereito de toda persoa a vivir unha existencia digna.

Comprometémonos a dialogar con sinceridade e paciencia, sen considerar as nosas diferenzas coma un muro insuperable.

Comprometémonos a perdoar mutuamente os erros e prexuízos do pasado e a sosternos no esforzo común por vencer o egoísmo, o abuso, a xenreira e a violencia.

Comprometémonos a estar ao lado dos que sofren a miseria e o abandono, converténdonos en voz dos que non teñen voz e traballando no concreto para superar esas situacións, coa convición de que ninguén pode ser feliz so.

Comprometémonos a facer noso o berro dos que non se resignan á violencia e ao mal, e queremos contribuír con todas as nosas forzas a darlle á humanidade do noso tempo unha esperanza real de xustiza e paz.

Comprometémonos a apoiar calquera iniciativa que promova a amizade entre as persoas.

Comprometémonos a facer todo o posible para que se consolide un mundo de solidariedade e paz fundado na xustiza, pois estamos convencidos de que a paz sen xustiza non é verdadeira paz.

(Adaptado do Decálogo de Asís para a paz, 1986)

CANTOS

Panxoliñas

Comentarios

Entradas populares de este blog

Pentecostes 2026

PENTECOSTES: O MILAGRE DE NON SER LADRILLOS IGUAIS SENÓN PEZAS VIVAS DA DIVERSIDADE CANTO GOZOSO   ö ENTRADA: Vinde axiña (   10     ) ö ASPERSIÓN: A auga do Señor (Nº 125) ö LECTURAS: Manda o teu Espírito ö OFERTORIO: Sementar, sementarei ö COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) MIRADA AGRADECIDA Hoxe pechamos o tempo de Pascua, e facémolo do mellor xeito posible: co cumprimento por parte de Xesús da súa promesa de non deixarnos na orfandade, senón de agasallarnos co Espírito Santo. E se pensamos neste Espírito, a mellor imaxe non é a dun coro onde todas as persoas cantan a mesma melodía coa mesma voz. O Espírito parécese máis a unha gran orquestra, onde cada instrumento é totalmente diferente, ten o seu propio timbre, o seu propio xeito de soar e o seu propio acento. O milagre non é que o violín soe a trompeta, senón que cadaquén, estando ben afinada e ben afinado na súa propia identidade, contribúa a crear unha música final que a ningun...

Corpus 2026

ELIXE AMAR. ELIXE COMUNIDADE... ASÍ NINGUNHA PERSOA TERÁ QUE RECIBIR MIGALLAS. CANTO GOZOSO ENTRADA: Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) LECTURAS: Ti es o pan do ceo (Nº 33) OFERTORIO: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe celebramos o Corpus Christi, o Día da Caridade, e facémolo co corazón de festa pero cos pés afincados no chan. Moitas veces corremos o perigo de reducir este día a unha procesión fermosa, a custodias brillantes e a efémeras alfombras de flores. Pero o Corpus é o recordatorio de que Deus non quedou nunha teoría, senón que se fixo pan para poder ser alimento e para poder ser compartido. Non o esquezamos: o deserto segue aí fóra. O deserto da soidade da xente maior, o deserto da falta de oportunidades da mocidade, o deserto de tantas familias que non teñen vivenda ou que non chegan a fin de mes. E neses desertos resoa con forza a chamada deste ano: Elixe amar, elixe comunidade. Porque a caridade non é dar as sobr...

Igrexa Diocesana 2025

  DEDICACIÓN DA BASÍLICA DE LETRÁN (DÍA DA IGREXA DIOCESANA) UN CHAMADO Á SANTIDADE CANTO GOZOSO      ENTRADA:  Non vou so    LECTURAS:  Eu sei de quen me fiei    OFERTORIO:  Cantádelle ao Señor    COMUÑÓN:  Acharte presente   PÓRTICO Hoxe a Igrexa celebra a festa da dedicación da basílica de Letrán, catedral de Roma e signo visible da comuñón de cada diocese co papa. Neste día, convídasenos tamén a facer memoria agradecida das persoas santas que floreceron nas nosas Igrexas particulares, testemuñas de que a santidade é posible en cada tempo e lugar. Coincidindo con esta festa, celebramos o Día da Igrexa Diocesana, unha Xornada para lembrar que as persoas cristiás somos parte dunha gran familia que é a Igrexa, en comuñón co noso bispo e con toda a comunidade diocesana. Dispoñamos o noso corazón para celebrar con gozo esta celebración. O PERDÓN   Por esquecer que somos parte dunha gran familia, coa que temos ...