33 domingo TO A

O TRABALLO: ESE BEN TAN ESCASO E QUE TANTA FALTA NOS FAI

PÓRTICO

Nestes momentos de crise, tod@s apreciamos a importancia que o traballo ten na vida de cada un e cada unha de nós. Agora xa non facemos riso daquel dito que preguntaba cando sería domingo para poder ir á misa; é dicir, cando será o día de descanso. E non se fai riso porque cada día, tristemente, son máis os que perden ou ven o seu posto de traballo ameazado, á vez que non perciben posibilidades ou perspectivas de que esta situación poida cambiar. Fronte desta dificultade, a situación tamén pode ser un momento para que nos paremos e pensemos se de verdade temos feito canto estaba na nosa man para que o traballo que realizamos sexa desenvolvido responsablemente, se nos temos formado para coñecer e saber facelo mellor. É este o momento para que tamén tomemos en conta que o traballo non é só unha experiencia para gañar cartos, senón que é unha experiencia de crecemento e madurez persoal, de sentido comunitario e contribución á sociedade, de posibilidade de relación e coñecemento de outras persoas... e un momento de crecemento espiritual e experiencia de presenza de Deus. Sendo tan rica e importante a experiencia do traballo, poucas foron as veces nas que o temos vivido así. Que a celebración de hoxe nos faga reflexionar sobre a importancia do traballo e a súa necesidade para que crezamos, maduremos e nos formemos de xeito integral, e non pensando só en cartos.

O PERDÓN

  • Por ser incapaces de descubrir que o traballo non só é un medio para obter cartos, senón unha experiencia de desenvolvemento persoal e comunitario, SEÑOR, QUE NON SEXAMOS PREGUICEIROS.
  • Por non saber valorar que o aforro, o esforzo e o sacrificio de hoxe son pan para mañá, CRISTO, QUE NON SEXAMOS PREGUICEIROS.
  • Por non acabar de descubrir que o traballo non só ten unha dimensión persoal, senón que é tamén contribución ao desenvolvemento social e comunitario, SEÑOR, QUE NON SEXAMOS PREGUICEIROS.

REMUÍÑO

Durante moitos anos, falar de traballo era referirse a traballo manual, artesán, con poucos medios técnicos e moito esforzo físico. Mesmo hoxe, a moitas persoas cústalles entender que a realidade do traballo é moito máis ampla, e vai máis alá do traballo manual. A evolución da sociedade, a capacidade de poñer ao servizo de tod@s novos descubrimentos fixeron que pouco a pouco o traballo manual se vise axudado para un menor desgaste físico e como consecuencia, para unha mellor saúde. Lonxe queda, en xeral e en occidente, a situación que viviu o proletariado durante o século XIX. Pero se ben isto é verdade, tamén o é afirmar que con todo este cambio no mundo laboral, a incorporación da máquina para substituír ou facer máis doado o traballo da persoa, dou lugar tamén a novos problemas, e non poucas dificultades. A crise que estamos a vivir non é máis que un pequeno exemplo desta situación. Problemas e dificultades que deron lugar a supresión de postos de traballo –moitos deles xa eran cubertos polas máquinas– e tamén á pouca estima que durante bastante tempo, debido a que a bonanza económica o permitía, moitas persoas, especialmente xente nova, non dedicou tempo nin valorou a importancia da formación; mesmo aquel@s traballadores que levaban anos nun mesmo posto de traballo, non tiveron en conta a necesidade da formación permanente e a reciclaxe. De todo aquilo, neste momento de crise estamos a ver as súas consecuencias, xa que a falta de preparación fai que non se puidera responder á solicitude de postos de traballo con formación especializada, o que ten levado a moitas persoas, especialmente xente nova que se fora ao mundo laboral na busca dun diñeiro abondoso e a postos con pouca cualificación –a triste experiencia do ladrillo– a engrosar as listas do paro. E que ten que ver isto coa palabra de Deus que acabamos de ler hoxe?, poderá preguntarse alguén. Se temos escoitado con atención o que aquí se proclamou como Palabra de Deus, non fará falta dar moitas explicación para descubrir a importancia do traballo como unha realidade non só para obter medios/bens económicos –cartos– senón como unha profunda experiencia antropolóxica que lle vai dando sentido a vida e nos fai co-partícipes do desenvolvemento e crecemento da sociedade. Cómo non vai estar isto en relación co que Deus nos di na súa palabra?. Canto nos pasa, canto nos ocupa e preocupa, ten repercusión na nosa experiencia e vida de fe. O "ide e anunciade" concrétase tamén hoxe nesta palabra proclamada, porque a fe non é algo que quede pechado dentro das igrexas, senón que temos que vivila en todos e cada un dos momentos, situacións e realidades da nosa vida. O compoñente social da mesma vai facendo que canto nós aportemos co noso traballo a unha maior e mellor humanización da sociedade sexa á súa vez a nosa resposta a poñer a render os talentos que Deus puxo en cada un de nós para que foran dando o seu froito. Non todos somos iguais en capacidade, formación... pero si todos somos complementarios e iguais na posibilidade de poñer todas esas nosas capacidades ao servizo dunha sociedade moito máis xusta, libre, plural, democrática e sempre solidaria e na que a man de Deus vai descansando sobre o esforzo que cada un/ha de nós pon en conseguilo.

ORACIÓN DA COMUNIDADE

Preocupad@s pola realidade do traballo, ben cada vez máis escaso, poñemos sobre a mesa do altar a nosa oración comunitaria para que xunto co pan e co viño, sexan ofrenda que xunt@s presentamos a Deus, e digámoslle:

QUE OS NOSOS TALENTOS RENDAN AO BEN DOS DEMAIS

  • Para que na Igrexa teñamos sempre sensibilidade, convertida en compromiso e obras, para compartir, promover e apoiar accións que supoñan considerar o traballo como aquel valor no que hai que formarse para logo contribuír con el ao ben común, Oremos.

QUE OS NOSOS TALENTOS RENDAN AO BEN DOS DEMAIS

  • Neste día da Igrexa diocesana, pedimos tamén para que como Igrexa de Tui–Vigo sexamos sempre sensibles aos problemas e dificultades que a crise e a falta de traballo está a deixar en moitas familias da nosa diocese. Que como Igrexa saibamos dedicar recursos, tamén os que son froito do noso esforzo e da nosa contribución, para poñer en marcha accións e proxectos que supoñan axudar a quen está a pasar necesidade, para que atopen un camiño que os axude a descubrir que hai futuro e esperanza, e deixen de vivir da beneficencia, Oremos.

QUE OS NOSOS TALENTOS RENDAN AO BEN DOS DEMAIS

  • Que nas nosas comunidades poñamos a render os nosos talentos, ofrecendo canto podemos e sabemos facer, para todos poidamos disfrutalo. E poñéndoo ao servizo uns dos outros, sexamos comunidades verdadeiramente solidarias e preocupadas en que
    ninguén quede excluído ou sufra as consecuencias da falta de traballo,
    Oremos.

QUE OS NOSOS TALENTOS RENDAN AO BEN DOS DEMAIS

  • Que cada un e cada unha de nós saibamos aproveitar os talentos que Deus puxo en nós, e os poñamos a render na busca dunha mellor formación no noso traballo, na responsabilidade de facelo o mellor posible e na esixencia de afastar de nós a tentación egoísta da preguiza, para que ninguén cargue coas tarefas que nós tiñamos que facer, Oremos.

QUE OS NOSOS TALENTOS RENDAN AO BEN DOS DEMAIS

Grazas, Señor, por invitarnos a valorar a importancia do traballo na nosa vida e a descubrir que non se reduce a un simple gañar cartos polo tempo dedicado. P.X.N.S. Amén.

PARA A REFLEXIÓN

ORACIÓN NAS DIFICULTADES ECONÓMICAS

Señor,

que creaches todo o universo

e dotaches a terra de riqueza suficiente

para alimentar a todas as persoas que nela habitan,

vén na nosa axuda.

Señor, que coidas dos lirios do campo e das aves do ceo,

vístelos, aliméntalos e falos prosperar,

manifesta sobre nós a túa providencia paterno/materna.

Axúdanos, Señor,

xa que a salvación só pode vir de persoas honestas e boas.

Infunde no corazón dos nosos próximos

o sentido da xustiza, da honestidade e da caridade.

Coida das nosas familias,

que confiadamente esperan de ti o pan de cada día.

Enfortece os nosos corpos.

Dálle serenidade á nosa vida

a fin de que poidamos corresponder máis facilmente

á túa graza divina,

e sentir que sobre nós,

sobre as nosas preocupacións e angustias,

a túa agarimosa vela de Pai/Nai. Amén.

CANTOS

  • ENTRADA: Amigos nas penas
  • LECTURAS: Escoita ti a palabra de Deus
  • OFERTORIO: Eiquí están Señor
  • COMUÑÓN: Acharte presente na vida/Non vou so

Comentarios

Olá, que belíssimo blog, parabéns!
Vim fazer uma visita e fiquei muito feliz, pois o blog contem muito espiritualidade, saio daqui enriquecida.
Meu blog é http://catequistadecca.blogspot.com se me visitarem ficarei feliz.
A Paz de Cristo a todos

Entradas populares de este blog

Propostas para o Domingo 25 TO B

Trindade 2019 C

3 domingo Pascua 2019