Ir al contenido principal

Bautismo 2009

A Auga do Señor, Auga que transforma vidas e corazóns

PÓRTICO

            As celebracións de todos estes días víñannos presentando unha imaxe de Deus cercana, sinxela, chea de amor e preocupación por nós. O Deus que nos bendí coa súa Palabra, coa súa presenza, co seu pan. Esta bendición de Deus, hoxe fainos lembrar o noso bautismo; nel fomos acollidos na grande asemblea da eclesialidade. Desde el tod@s comezamos a ser Igrexa, e polo tanto empeñados, coma Xesús, na tarefa de facer dela rostro humano e visible de Deus.

            Que na celebración de hoxe renovemos este noso compromiso de ser no mundo espello da presenza  Deus.

O PERDÓN

[  Señor, polas veces nas que temos esquecido que somos membros da Igrexa, e non simples consumidores de celebracións, SEÑOR,QUE A TÚA AUGA LIMPE A NOSA VIDA.

[  Cristo, polas veces nas que non nos deixamos limpar pola túa auga e cambiar o corazón, CRISTO, QUE A TÚA AUGA LIMPE A NOSA VIDA.

[  Por ternos negado moitas veces a beber da auga da túa fonte.Unha auga que nos fala de superar rancores e envexas, SEÑOR, QUE A TÚA AUGA LIMPE A NOSA VIDA.

REMUÍÑO

*      O bautismo: auga que cambia vidas e actitudes:  Todos sabemos o importante que é a auga.Como a botamos en falta en tempo de seca!. Pois é tamén un símbolo fundamental para entender a vida de fe. Xesús utiliza a auga para por de manifesto que do mesmo xeito que sen ela non podemos vivir, tamén a través dela incorporámonos á comunidade cristiá. A auga que sobre as nosas cabezas botaron no día do noso bautismo, simboliza a incorporación á comunidade, á fe, á vida, ao seguimento de Xesús e á vivencia da súa mensaxe. Non estraguemos entón, coas acomodacións fáciles, este rico simbolismo dun elemento tan fundamental para a nosa vida!. Deixémonos bendicir por ela, acollámola como signo de que estamos dispostos a deixarnos acoller pola frescura da mensaxe de quen se deixou enchoupar da auga limpa e transformadora de Deus.

*      O bautismo: fonte de vida: Todos sabemos que supón cando unha fonte deixa de botar auga. Parece como se a vida desaparecese, todo se volve seca e murcho. Pois o mesmo nos pode pasar a nós se reducimos a fe a simples cumprimentos de prácticas que nos ensinaron desde pequenos, pero sen facer o esforzo por entrar nelas e tentar entender o seu significado; se non somos capaces de distinguir o que son os símbolos e os signos que utilizamos para expresar vivencias e situacións ás que as palabras sempre nos quedan curtas, dificilmente seremos capaces de entender, mellor, de escoitar a voz de Deus que nos vai falando a través deles. O bautismo non é so un rito, con el queremos expresar que Deus entra na nosa vida, que é o noso guieiro, que somos invitados a deixarnos levar por el. Por que lle poñemos as cousas tan difíciles?. Por que pomos tantos atrancos a esta presenza de Deus en nós?.

*      O bautismo:fonte de salvación e presenza do Espírito: Se somos capaces de distinguir o núcleo da casca, é dicir, o fundamental do que é roupaxe externa, propia das expresións de cada momento da historia, conseguiremos entender qué queremos expresar cando dicimos que o bautismo incorpóramos a un camiño da salvación. É dicir, que nos abre a unha vida distinta, onde as cousas, por difíciles que sexan –e así serán moitas veces– teñen un rumbo, un camiño, un final que lles da sentido. A salvación supón descubrir que o mundo non está entregado ás leis mecánicas ou que é froito do azar e da necesidade –acoller a salvación na vida de cada un, lévanos a non caer na tentación de pensar que estamos predestinados, ou de que o destino de cada un está escrito e non é froito da liberdade, e das decisións de cada un-; ao contraio, a salvación ponnos de manifesto que ese Deus no que cremos, ao que nos incorporamos cando nos bautizamos, ten un plan, personalizado, poderíamos dicir para cada quen. Un plan que nos fala de plenitude, realización, felicidade. Por que nos custa tan pouco confiar no que din os que non pensan así, e tanto confiar na Palabra do Deus que desde o principio, e de moitos xeitos nolo ven dicindo?. Abrámonos á confianza dunha vez por todas!.

ORACIÓN DA COMUNIDADE

Volvemos reunirnos no nome do Señor, El lémbranos que o bautismo incorpóranos a unha vida chea de esperanzas, e na que as tristuras atopan consolo na Palabra viva e sempre estimulante que nos abre camiños e nos afasta das tebras. Nesta fe, chamada a ser vivida de maneira comunitaria, digamos xuntos:

GRAZAS POR LIMPAR A NOSA VIDA COA AUGA DA PAZ

Ø  Que na Igrexa saibamos traballar sempre por poñer esperanza alí onda hai tristura e desconsolo ,levando a auga que limpa e estimula, OREMOS.

                  GRAZAS POR LIMPAR A NOSA VIDA COA AUGA DA PAZ

Ø  Que nas nosas comunidades  saibamos vencer a tentación de reducir a vida de fe a tradicións e costumes. Que descubramos que confesarnos crentes supón esforzarnos por deixarnos enchoupar da auga que nos fala de solidariedade, paz e entrega aos demais, OREMOS.

                  GRAZAS POR LIMPAR A NOSA VIDA COA AUGA DA PAZ

Ø  Que saibamos levar a auga do Evanxeo aos que están enfermos, tristes, derrotados e sen norte na súa vida, OREMOS.

                  GRAZAS POR LIMPAR A NOSA VIDA COA AUGA DA PAZ

Señor, que nos deixemos limpar pola auga que renova a nosa vida e alenta os nosos proxectos. P.X.N.S..Amén.

REFLEXIÓN(Lectura do Salmo 71)

En ti, Señor, acóllome,

que endexamais non me vexa confundido.

Pola túa xustiza, líbrame, deféndeme,

inclina o teu oído e sálvame.

Se ti a rocha do meu refuxio

sempre disposta para salvarme:

Ti que é-la miña forte cidadela

rescátame, meu Deus, do poder dos malvados.

Ti es, Señor, a miña esperanza

a miña confianza, Señor, desde a mocidade.

Desde o nacemento apóiome en ti,

desde o seu materno ti é-lo meu amparo.

A ti vai sempre a miña loanza.

Para moitos convertinme en escarmento,

mais ti es para min forte refuxio.

Da túa loanza está chea a miña boca,

e da túa glorificación, o día enteiro.

Non me rexeites na vellez,

non me abandones cando me falten as forzas.

A miña lingua cantará decote a túa xustiza,

mentres fican avergoñados e confusos os que buscan o mal.

CANTOS

·        Entrada: Que ledos hoxe estamos

·        Lecturas: A Auga do Señor

·        Ofertorio: Grazas, Señor, na mañá

·        Comuñón: Pola vida que regalan os teus dedos

Comentarios

Entradas populares de este blog

Pentecostes 2026

PENTECOSTES: O MILAGRE DE NON SER LADRILLOS IGUAIS SENÓN PEZAS VIVAS DA DIVERSIDADE CANTO GOZOSO   ö ENTRADA: Vinde axiña (   10     ) ö ASPERSIÓN: A auga do Señor (Nº 125) ö LECTURAS: Manda o teu Espírito ö OFERTORIO: Sementar, sementarei ö COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) MIRADA AGRADECIDA Hoxe pechamos o tempo de Pascua, e facémolo do mellor xeito posible: co cumprimento por parte de Xesús da súa promesa de non deixarnos na orfandade, senón de agasallarnos co Espírito Santo. E se pensamos neste Espírito, a mellor imaxe non é a dun coro onde todas as persoas cantan a mesma melodía coa mesma voz. O Espírito parécese máis a unha gran orquestra, onde cada instrumento é totalmente diferente, ten o seu propio timbre, o seu propio xeito de soar e o seu propio acento. O milagre non é que o violín soe a trompeta, senón que cadaquén, estando ben afinada e ben afinado na súa propia identidade, contribúa a crear unha música final que a ningun...

Corpus 2026

ELIXE AMAR. ELIXE COMUNIDADE... ASÍ NINGUNHA PERSOA TERÁ QUE RECIBIR MIGALLAS. CANTO GOZOSO ENTRADA: Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) LECTURAS: Ti es o pan do ceo (Nº 33) OFERTORIO: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe celebramos o Corpus Christi, o Día da Caridade, e facémolo co corazón de festa pero cos pés afincados no chan. Moitas veces corremos o perigo de reducir este día a unha procesión fermosa, a custodias brillantes e a efémeras alfombras de flores. Pero o Corpus é o recordatorio de que Deus non quedou nunha teoría, senón que se fixo pan para poder ser alimento e para poder ser compartido. Non o esquezamos: o deserto segue aí fóra. O deserto da soidade da xente maior, o deserto da falta de oportunidades da mocidade, o deserto de tantas familias que non teñen vivenda ou que non chegan a fin de mes. E neses desertos resoa con forza a chamada deste ano: Elixe amar, elixe comunidade. Porque a caridade non é dar as sobr...

2 Nadal 2026

  PERSOAS BENDICIDAS NA PALABRA ENCARNADA     CANTO GOZOSO           - Entrada: Que ledicia (nº 4)          - Lecturas: Con tódalas criaturas (Nº 22)          - Ofertorio: Na nosa terra (Nº 36)    - Comuñón: Acharte presente (Nº 51)   A MAXIA DE ABRIR OS OLLOS Escoitaremos hoxe na proclamación da palabra que somos persoas bendicidas por Deus. Unha bendición que temos recibido na Palabra Encarnada que, como dicíamos o día de Nadal, faise dos nosos para que nós poidamos ser Del. Pero grazas á Encarnación non só somos persoas bendicidas, senón elixidas para facer do Deus Amor presenza viva a través do noso testemuño.  A isto se nos convida neste tempo de Nadal: no medio de tanto balbordo chámasenos a facer silencio dentro de nós para escoitar a súa chamada; no medio de tanto lucerío invítasenos a descubrir a Luz verda...