Ir al contenido principal

CO LUME DO ESPÍRITO


As primeiras comunidades cristiás preocupáronse de diferenciar ben o bautismo de Xoán que mergullaba ás xentes nas augas do Xordán e o bautismo de Xesús que comunicaba o seu Espírito para limpar, renovar e transformar o corazón dos seus seguidores. Sen ese Espírito de Xesús, a Igrexa apágase e extínguese.

Só o Espírito de Xesús pode pór máis verdade no cristianismo actual. Só o seu Espírito nos pode conducir a recuperarmos a nosa verdadeira identidade, abandonando camiños que nos desvían unha e outra vez do Evanxeo. Só ese Espírito nos pode dar luz e forza para emprendermos a renovación que necesita hoxe a Igrexa.

O Papa Francisco sabe moi ben que o maior obstáculo para pórmos en marcha unha nova etapa evanxelizadora é a mediocridade espiritual. Dio de xeito rotundo. Desexa alentar con todas as súas forzas unha etapa “máis ardente, alegre, xenerosa, audaz, chea de amor ata o fin e de vida contaxiosa”. Pero todo será insuficiente, “se non arde nos corazóns o lume do Espírito”.

Por iso busca para a Igrexa de hoxe “evanxelizadores con Espírito” que se abran sen medo á súa acción e atopen nese Espírito Santo de Xesús “a forza para anunciar a verdade do Evanxeo, con audacia, en voz alta, en todo tempo e lugar, mesmo ata contracorrente”.

A renovación que o Papa quere impulsar no cristianismo actual non é posíbel “cando a falta dunha espiritualidade profunda se traduce en pesimismo, fatalismo e desconfianza”, ou cando nos leva a pensar que “nada pode cambiar” e, xa que logo, “é inútil esforzarse”, ou cando baixamos os brazos definitivamente, “dominados por un descontento crónico ou por unha acedía que seca a alma”.

Francisco advírtenos que “ás veces perdemos o entusiasmo ao esquecérmonos que o Evanxeo responde ás necesidades máis profundas das persoas”. Con todo non é así. O Papa expresa con forza a súa convicción: “non é o mesmo coñecermos a Jesús que non coñecelo, non é o mesmo camiñarmos con el que camiñar ás apalpadelas, non é o mesmo podermos escoitalo que ignorar a súa Palabra... non é o mesmo tratarmos de construír o mundo co seu Evanxeo do que facelo só coa propia razón”.

Todo isto témolo de descubrir por experiencia persoal en Xesús. Pola contra, a quen non o descobre, “ben axiña lle falta forza e paixón; e unha persoa que non está convencida, entusiasmada, segura, namorada, non convence a ninguén”. Non estará aquí un dos principais obstáculos para impulsarmos a renovación querida polo Papa Francisco?


José Antonio Pagola.- Traduciu: Xaquín Campo Freire.

DOMINGO, 19-01.2014.- 2º T. O. (A). Xn 1, 29-34.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Domund 2023

Corazóns aquecidos, Pés no camiño Cantos Lecturas.-  Misioneiro serás  ( 115 ) Entrada.-  Como che cantarei  (8 ) Ofertorio.-  Recibe, Señor  ( 31 )  Comuñón.-   Acharte presente  ( 51 ) Mirada agradecida             A Xornada Mundial das Misións, que en España chamamos DOMUND, é o día no que a Igrexa reza dun xeito moi especial pola evanxelización no mundo e lémbranos que todas e todos estamos chamados a participar activamente na misión.        Oración e axuda solidaria forman unha unión inseparable, porque como crentes non podemos rezar sen comprometernos solidariamente coas nosas accións, pero tampouco podemos facer accións solidarias se non as facemos xurdir da oración persoal e comunitaria.        Neste día, e do mellor das maneiras, a Igrexa mostra a súa universalidade sen fronteiras para tender a man e poñer o corazón, desde a mirada de Deus, en tódalas persoas que, dun cabo ao outro do mundo, o precisen. Palabra de misericordia ·        Porque son moitas as veces nas que nos fa

4 advento 2023

  Advento, tempo de Xenerosidade Sinal de Advento .- Engadimos un novo elemento ás miradas con corazón deste Advento, a Xenerosidade Cantos          Entrada.-   Volve, Señor ( 90 ) Lecturas.- Benaventurados ( 119   ) Ofertorio.-   Velaqui Señor o viño ( 37) Comuñón.-   Xesús chamado amigo   ( 89 ) Abrindo o corazón Chegamos ao final de traxecto deste tempo de Advento. Ao longo destas catro semanas fóisenos invitando a facer un fondo proceso de revisión das nosas actitudes e comportamentos. E non era calquera o que nos invitaba, foi a voz de Xoán Bautista a que nos ía marcando este camiño que tiñamos que preparar cada un e cada unha de nós de maneira repousada, tranquila, sincera e liberadora. E para que? Para poder chegar a esta noite co corazón preparado para acoller nel ao neno que chega para traernos ilusión, esperanza, xenerosidade e, por riba de todo, a salvación. É dicir, sentido e horizonte para a nosa vida. Unámonos logo par co

Transfiguracón 2023

  COS OLLOS ABERTOS E COS PÉS NO CHAN CANTO GOZOSO o     ENTRADA:  Vinde axiña (Nº 10) o     LECTURAS:  Escoita ti (Nº 26) o     OFERTORIO:  Déixate querer (Nº 61) o     COMUÑÓN:  Quédate Señor connosco  ESCOITA ACTIVA O medo a correr riscos é unha das cousas máis paralizantes. Temos medo ao novo, como se conservar o pasado garantira automaticamente a fidelidade ao Evanxeo. Por medo calamos cando teriamos que falar, desentendémonos cando deberiamos intervir, non debatemos temas importantes para evitar plantexamentos novidosos. Temos medo a revisar liturxias e ritos que valeron noutro tempo, pero que na actualidade non din nada. Temos medo a falar de dereitos humanos, de diversidade, a recoñecer o papel da muller dentro da Igrexa. Temos medo a poñer por riba de todo a misericordia...  Segundo o relato evanxélico, os discípulos caen por terra cheos de medo.... pero Xesús achégase e dilles –dinos-:  erguédevos, non teñades medo . Que a celebración deste domingo, a Transfiguración do Señor