Ir al contenido principal

Nadal 2015

Ofrecendo sempre misericordia, chega o mensaxeiro traendo a boa nova farturenta que se fai palabra viva e acolledora para quedar entre nós


Descarga o ficheiro PDF

SINAL DO NADAL
1- Ao comezo da celebración imos ata o nacemento e colocamos a figura do Neno. Onde non haxa nacemento, pódese colocar no berce que adoita estar diante do altar a figura do Neno, e que logo se dará a bicar no remate da celebración. O que queremos significar é que o berce, antes baleiro, convértese agora en berce no que tod@s somos acolid@s, por riba de raza, xénero, relixión ou cultura. Porque confesar a fe é facer do noso actuar imaxe do Evanxeo.
2- Tamén se pode colocar, logo de mostralo a tod@s, no portal o texto coas obras de misericordia, para poñer de manifesto que o Deus Neno que chega, faino sendo testemuña da misericordia da que nos invita a dar testemuño.
CANTO AGRADECIDO
§  Panxoliñas
ESCOITA ACTIVA
É Nadal. Si, Deus nace en rúas e fogares, en actitudes e comportamentos, en sorrisos e alentos. Deus nace, e esta é a gran afirmación que nos axuda a entender o que hoxe celebramos en tódalas comunidades cristiás do mundo. Nace para quedar e acompañar; nace para denunciar as inxustizas e os abusos; nace para non calar diante da mentira dos que nos queren facer crer que todo vai ben e é moi bonito; nace para os resentidos, para os que perderon a esperanza, para os que foron desprazados, para os que... Si, nace para que non nos deixemos levar da tristura do corazón e da incapacidade para levantarnos logo dunha caída, un fracaso ou un desengano. Nace para nós e con nós. Nace para dicirnos que hai esperanza, que o futuro depende de nós, que detrás de cada persoa hai unha historia, unha vida; tamén moitas veces un berro que nos di: estou aquí, préstame a túa atención e algo do teu tempo. Nadal é nacer, e El lémbranos hoxe que naceremos cantas veces esteamos dispostos a volver a empezar e a non deixarnos levar do derrotismo. Máis alá dos focos das televisións segue habendo persoas que necesitan que sexamos as súas parteiras e lles axudemos para que o seu nacemento sexa de paz, xustiza e solidariedade. Que mellor que experimentalo desde o xa desta celebración que agora comezamos.
CORAZÓN MISERICORDIOSO
Ø  Porque pasamos de ser construtores de xustiza e e paz; SEÑOR, GRAZAS POR CURAR AS NOSAS FERIDAS.
Ø  Porque desprezamos ao irmán e crémonos mellores; CRISTO, GRAZAS POR CURAR AS NOSAS FERIDAS.
Ø  Porque ignoramos que o amor só se fai rostro na misericordia vivida co irmán necesitado de ser perdoado; SEÑOR, GRAZAS POR CURAR AS NOSAS FERIDAS.
OLLOS ABERTOS E PÉS NO CHAN
o   Cantas veces non temos manifestado a fermosura do mundo no que vivimos! Cantas veces non temos quedado admirados ao ver unha paisaxe, ou ao contemplar unha foto ou as imaxes dunha película onde se nos mostra a fermosura de canto nos rodea! Pero tamén cantas veces temos sentido tristura ao contemplar a destrución desta mesma paisaxe por mor da acción predadora dos seres humanos. Somos sinal de contradición: tanto podemos facer cousas grandes e ao servizo e a dispor de tod@s, como tamén poñer a nosa intelixencia ao servizo da destrución da nosa casa común. Xa nolo lembraba Francisco na súa encíclica ”Laudato si”: se non termamos do que é de tod@s, que mundo lle imos deixar aos que veñen tras de nós? Para invitarnos a non esquecer que Deus nos ofrece esta casa para vivir nela do xeito máis humano e feliz posible, faise un de nós. Asume a nosa condición humana, pon os pés na terra para, como dicía Isaías, “anunciar fartura e proclamar felicidade” sen excluír a ninguén, e promovendo sempre compromisos de acollida e integración. E fronte a comportamentos que só buscan e pensan no individual, no propio, El ofrécenos a salvación sen rebaixas nin pactos, senón de xeito universal. Para iso nace, por iso está aquí e con nós quere contar. Celebremos esta Boa Nova coa ilusión de quen espera que a súa chegada nos axude a abrir ben os ollos e mirar máis alá de nós mesmos. Mensaxe e mensaxeiro xa chegaron, están aquí. Agora necesitan que este fermoso agasallo o abramos e coidemos, coma tesouro que é, para que non o estraguemos nin nos aburramos del. É que temos tantas cousas, que xa non sabemos separar o importante, o fundamental, do accesorio!
o   Desde sempre, e sen cansar, insiste unha e outra vez para agasallarnos coa súa presenza. Tamén desde sempre, e cansando moito, temos confundido, manipulado e esquecido a súa mensaxe. Nun neno que morre na praia, nunha muller que sofre violencia, nun moz@ que se sente acosado, nun pobo que é humillado e sometido, nun vello que non é atendido con cariño e tenrura, nun desprazado ao que se lle impide buscar e loitar unha vida mellor e máis digna, nun ... Destes e moitos máis xeitos nos vai falando este Deus que hoxe, de novo, peta na porta da nosa casa para que lle abramos. Ímonos limitar a non facer barullo desde dentro e axexar pola “miriña” por non ter a valentía de abrirlle e dicirlle: pasa, aquí sempre es ben acollido?
o   Porque El, como nos dicía Xoán no Evanxeo, o que quere está ben claro: acampar entre nós, ser acollido, quedar a nosa beira. Fagámoslle, logo, oco para que non se senta nin desprezado nin utilizado segundo os intereses dos que mandan e o manexan todo. Sabendo facer unha lectura crente e actual deste nacemento, nin as figuras serán bonecos nin a falsa ilusión das luces de cores e as felicidades retóricas, acamparán no noso corazón.
FRATERNIDADE ORANTE
Celebramos que Deus vén para quedar, e digamos xunt@s:
QUÉDATE NA NOSA CASA, SEÑOR
       Para que sexamos Igrexa de misericordia onde se acolla, se visite a quen está enfermo, se acompañe a quen está solo e non se cale diante de quen é maltratado, OREMOS.
QUÉDATE NA NOSA CASA, SEÑOR
       Para que non deixemos que o sentido cristián da vida esmoreza nas nosas parroquias, familias e relacións de uns para cos outros, OREMOS.
QUÉDATE NA NOSA CASA, SEÑOR
       Para que poidamos dicir con sinceridade nin vergoña: é Nadal! Deus nace hoxe en min para renovar o meu compromiso de ser, cada día do ano, mellor persoa, veciño, pa/nai,fillo/filla, compañeiro/ra... sabendo perdoar, escoitar e axudar, OREMOS.
QUÉDATE NA NOSA CASA, SEÑOR
Señor, hoxe naces no mundo para lembrarnos que, se queremos, é posible seguir sementando entendemento e colaboración por riba do enfrontamento e os intereses mesquiños e egoístas. P.X.N.S. Amén.
MIRADA ESPERANZADA
Nadal é Deus connosco, feito un de nós.
Nadal somos nós con Deus, cercanos a El e feitos rostros humanos de Deus.
Cando nós queremos ver o noso rostro necesitamos un espello.
Cando Deus quere ver o seu rostro, só necesita mirar ao seu fillo encarnado e feito un coma nós.
A palabra viu a nós para facerse dos nosos.
Por iso Nadal é comuñón e comunicación.
É festa de encontro e acollida,
é festa para dicir nós e abandonar o eu.
Festa para dicirnos papá e mamá,
festa para recibir e conceder o perdón.
Festa de luz e vida,
festa de amor e misericordia.
Nadal, nacer, renovar e vivir.
Grazas, Señor, por quedar con nós.
(Sobre unha idea do libro de Caritas, Advento e Nadal)

Comentarios

Entradas populares de este blog

5 Domingo TO B 2018

PERSOAS LOITADORAS, NON SUFRIDORAS Descarga o ficheiro
CANTO GOZOSO
öENTRADA: Amigos nas penas
öLECTURAS: O Señor é o meu pastor (Nº 27)
öOFERTORIO: Acharte presente na vida (Nº 51)
öCOMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55)
PARA NON PERDER O PASO
Cando unha cousa non nos serve, cando non ten nada que poidamos obter dela, deixámola de lado. Na nosa vida de fe, ocorre que moitas veces estamos ermos: non sentimos nada e somos incapaces de poñer en relación canto rezamos co que facemos cada día. Deste xeito, pouco a pouco, váisenos apagando a chama da fe e convertemos todo o que di relación con ela en puro e simple costume, comercio, acto social ou tradición, inda que ás veces o queiramos revestir de cultura para poder mantelo.
Fronte desta situación, os textos que hoxe imos proclamar chámannos a non deixarnos caer nesta tentación, a esforzarnos por non deixar que esmoreza a esperanza, a aprender a gozar do moito que nos enriquece e aporta a fe. Non imos solos, temos un amigo ao noso lado: Xesús. Deixemos…