Ir al contenido principal

Entradas

Domingo 17 TO A 2026

“EU NUNCA ME ESQUECEREI DE TI” (VI XORNADA MUNDIAL DAS PERSOAS AVOAS E MAIORES) CANTO GOZOSO ENTRADA: Con ledicia vamos todos ao altar (Nº 2) LECTURAS: Escoita ao Señor (Nº 15) OFERTORIO: Grazas, Señor, na mañá (Nº 34) COMUÑÓN: Pan do ceo, pan de vida (Nº 53) OLLOS ABERTOS Hoxe celebramos a VI Xornada Mundial das Persoas Avoas e Maiores facendo nosa a promesa que Deus nos lembra hoxe: 'Eu nunca me esquecerei de ti'. A Palabra fálanos esta mañá de atopar tesouros de valor incalculable. A nosa comunidade proclama hoxe que ese tesouro, moitas veces agochado na fraxilidade, ten rostro: o rostro de quen nos precede, gardián da nosa memoria e mestre da nosa vida. Hoxe non queremos que ninguén —especialmente quen se sente lonxe, quen está nunha residencia ou vive na soidade dunha habitación— se sinta esquecido. Hoxe, a nosa Igrexa quere ser, máis que nunca, esa man que agarima e ese corazón que se fai samaritanía. CORAZÓN MISERICORDIOSO Por vivir a nosa fe na superficie e non descubri...
Entradas recientes

Santiago Apóstolo 2026

  SER FENDA POR ONDE A LUZ SE ABRE PASO   CANTO GOZOSO   ö ENTRADA: Eu soñei                    (58) ö LECTURAS: As túas palabras       (113) ö OFERTORIO: Na nosa terra      (36) ö COMUÑÓN: No colo da miña nai (49) ESCOITA ACTIVA                                                                                                    A festa do A...

16 domingo TO A 2026

QUEN DIXO QUE TI ES O TRIGO? EN NÓS TAMÉN CONVIVEN O TRIGO E O XOIO. CANTO GOZOSO ENTRADA: Con ledicia vamos todos ao altar (Nº 2) LECTURAS: Escoita ao Señor (Nº 15) OFERTORIO: Grazas, Señor, na mañá (Nº 34) COMUÑÓN: Pan do ceo, pan de vida (Nº 53) OLLOS ABERTOS Sigue Xesús falando de sementes e de sementeiras no Evanxeo; e faino para lembrarnos que vivimos nun mundo onde o ben e o mal non van por camiños separados, senón que medran enredados na mesma terra, na mesma vida, e moitas veces, dentro do noso mesmo corazón. Vimos aquí para que a Palabra nos ensine a distinguir o que constrúe do que destrúe, e para pedir a forza necesaria para seguir apostando polo trigo, porque aínda que por veces pareza que o xoio nos vai gañar a partida, o Reino segue medrando lento pero imparable. CORAZÓN MISERICORDIOSO · Polas veces nas que o xoio da precariedade, do abuso de poder e da indiferenza asfixian a dignidade de tanta xente; e nós permitimos que o sistema siga o seu curso; SEÑOR, DÁNOS...