UN REI SEN COROA E UN XUÍZO SEN PREITOS LOAR ENTRADA: Que ledicia a miña (Nº 4) LECTURAS: O amor é o meirande (Nº 119) OFERTORIO: Veña o teu reino (Nº 88) COMUÑÓN: Seguirei os teus pasos (Nº 103) RECOÑECER Rematamos hoxe o ciclo litúrxico coa solemnidade de Xesucristo Rei do universo. Si, porque Xesús é Rei; pero un Rei que rexeita os tronos, as coroas de ouro e o poder que esmaga ou se impón. Despoxado de todo para facerse pequeno, identifica a súa soberanía coa persoa marxinada, con quen sofre a precariedade e coa veciña excluída polo sistema. Celebrar a Cristo Rei significa desmontar os poderes inxustos deste mundo para recoñecer a verdadeira autoridade na debilidade, na xustiza e no servizo mutuo. Que esta celebración nos arranque da nosa comodidade e nos coloque firmemente do lado dos últimos. REVISAR Polas veces nas que estamos xordos e mudos diante das inxustizas, SEÑOR, PERDOA A NOSA INDIFERENZA. Porque reducimos a fe a un mero cumprimento, esqu...
“O SEÑOR É O REFUXIO DAS PERSOAS POBRES ” (X XORNADA MUNDIAL DAS PERSOAS POBRES) CANTO GOZOSO § ENTRADA: Con ledicia vimos (Nº 3) § LECTURAS: Benaventurados (Nº 119) § OFERTORIO: Déixate querer (Nº 61) § COMUÑÓN: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) OLLOS ABERTOS Cando xa albiscamos o fin deste ano litúrxico, a celebración deste domingo volve insistir na necesidade dunha Igrexa pobre e para as persoas pobres. Si, porque hoxe celebramos a X Xornada Mundial das Persoas Pobres, esa chamada directa que nos deixou Francisco para recordar que as persoas vulnerables, ademais de atopar refuxio en Deus, son tamén a mellor cátedra onde aprender a ser cristiás e cristiáns. Si, porque os talentos cos que Deus nos agasalla relocen de xeito singular nas persoas pobres, ás que moitas veces a nosa sociedade, o mundo do consumo, tenta apagar a súa luz e agochar a súa riqueza. Mais hai un par de domingos escoitabamos a primeira das benaventuranzas: ditos...