Escoitar e xaxuar. Coresma, tempo de conversión SINAL DE CORESMA Colocamos a terceira pedra por riba do altar. CANTO GOZOSO ENTRADA: Na noite escura (Nº 104) LECTURAS: A auga do Señor (Nº 125) OFERTORIO: Oh, Señor, escólleme (Nº 62) COMUÑÓN: Eu sei de quen me fiei (Nº 64) ESPERTANDO Á RÚAH De portas vai hoxe a Palabra de Deus. Portas que se nos invita a atravesar; portas que van poñendo límites e respecto no trato ás persoas; portas que, unha vez atravesadas, fan posible o diálogo, a escoita, a conversa, o recoñecemento do meu e da miña interlocutora como igual. No diálogo de Xesús coa muller samaritana escoitarémolo. El rompe barreiras e supera os medos ao que dirán, porque para El o importante é o que a muller saia do sempre foi así no enfrontamento entre xudeus e samaritanos. Xesús quere, e consegue, traspasar esa porta á beira do pozo, e acaba conseguindo que a muller tamén o faga. Porque aos ollos de Deus non hai diferenzas entre unhas e outras persoas; as diferenzas ímolas ...
Escoitar e xaxuar. Coresma, tempo de conversión SINAL DE CORESMA Colocamos a segunda peza da nosa estrutura. Como non podemos comezar a casa polo tellado, senón polos cimentos, esta semana colocamos a peza que pon “somos”. CANTO GOZOSO o ENTRADA: Na noite escura (Nº 104) o LECTURAS: Eu soñei (58) o OFERTORIO: Camiñar sen Xesús (Nº 58) o COMUÑÓN: Seguirei os teus pasos (Nº 103) ESPERTANDO Á RÚAH Escoitaremos na primeira lectura a invitación que Deus lle fai a Abram a saír da súa terra, a poñerse en camiño cara á terra prometida. El é o primeiro migrante da historia; e o Señor di algo que nos ten que facer reflexionar, e máis nos tempos que corren: “ bendicirei a quen te bendiga e maldicirei a quen te maldiga ”. Toda unha declaración de intencións para que hoxe reflexionemos ao respecto de como é o noso trato cara ás persoas migrantes, se as acollemos ou se seguimos tendo medos ...