DARLLE SABOR Á VIDA: PLANTARLLE CARA Á FAME Declara a guerra contra a Fame PÓRTICO Escoitaremos hoxe no Evanxeo a chamada de Xesús a ser sal e luz no medio do mundo. Certamente, as persoas cristiás non podemos nin queremos contentarnos cunha vida insípida e rutineira. Non. Porque estamos certas e certos de que Deus nos leva da súa man, de que El sostén os nosos pasos, de que El luz, urxe levar esta certeza a quen vive no desacougo, na pobreza, na invisibilidade, no subdesenvolvemento ou na tebra. Por iso neste segundo domingo de febreiro unímonos á chamada de Mans Unidas para plantarlle cara á fame. E facémolo non por costume ou por quedar ben, senón como esixencia inherente á nosa fe, pois tal e como nos lembra a profecía de Isaías só seremos luz se somos quen de non darlle as costas nin poñernos de perfil diante das dificultades dos nosos irmáns e das nosas irmás. O PERDÓN Polas moitas veces nas que nos contentamos con ir sobrevivindo e temos renunciado a ser sal e luz, SEÑOR, ...
DITOSAS AS PERSOAS DE CORAZÓN LIMPO, PORQUE NON ENCIRRAN DESPREZO PARA COA DEMAIS XENTE Cantos.- · ENTRADA.- Andarei na presenza ( 11 ) · LECTURAS.- Benaventurados ( 119 ) · OFERTORIO.- Na nosa terra ( 36 ) · COMUÑÓN.- Quédate, Señor, connosco ( 63 ) Abríndonos á esperanza Hoxe imos escoitar no evanxeo a proclamación das Benaventuranzas. O ditosos vai resoar nos nosos oídos, si, pero tamén ten que facelo no noso corazón. Porque, sentímonos de verdade persoas ditosas, ledas, agarimadas e movidas pola esperanza? Ou máis ben seguimos sendo de pedal fixo, sen abrirnos nin á dozura da palabra nin á esixencia de facela vida co noso actuar e comportarnos? Seguimos sendo do “sempre se fixo así, e non se vai facer doutra forma?”. Porque se estamos nese nivel de vivencia, participación e colaboración e...