XERAR VIDA NUN MUNDO DE PEDRA: O DESAFÍO DE ESCOITAR CANTO GOZOSO ENTRADA: Que ledicia a miña (Nº 4) LECTURAS: Señor Xesús (Nº 52) OFERTORIO: Sementar, sementarei COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) OLLOS ABERTOS Hoxe sentamos arredor dunha parábola que nos fala de terra, de semente e, sobre todo, de como nos abrimos á vida. Ás veces, imos polo mundo como se fósemos un terreo compactado: pasamos por todo sen que nada nos penetre, ou deixamos que o abrollo das nosas propias preocupacións nos asfixie por dentro. A Palabra de hoxe non nos vén dar unha lección de xardinaría, vén cuestionar como estamos acollendo o que nos rodea. Para iso móstranos a tríade que sostén a esperanza: 1. Escoitar: Esa capacidade de calar o noso ruído interno para poder acoller, sen xuízos, a voz que nos chama a ser máis humanos. 2. Sementar: Ese compromiso de manchar as mans na terra do noso bloque de pisos, na nosa familia ou na nosa rúa, sen medo a que nos chamen ilusos. 3. Esperar: Es...
O PODER QUE LIBERA: A FORZA DE QUEN NON NECESITA DOMINAR A NINGUÉN CANTO GOZOSO § ENTRADA.- Unha xuntanza de amor ( 7) § LECTURAS.- Contade as marabillas ( 24 ) § OFERTORIO.- Cantádella ao Señor ( 33 ) § COMUÑÓN.- Déixate querer ( 61) OLLOS ABERTOS Benvidas e benvidos a esta mesa. Hoxe a Palabra choca frontalmente coa nosa realidade: vivimos nun sistema que nos esixe ser sempre fortes, estar sempre arriba e nunca baixar a garda. Pero neste escenario de "gañadores", Xesús lánzanos unha invitación que soa a subversión: Vinde a min as persoas cansas e oprimidas . A súa proposta de humildade non é debilidade, é a única forza que libera. Mentres o mundo nos empurra a dominar, Xesús ensínanos que o verdadeiro poder reside en quen xa non ten nada que demostrar, nada que impoñer e nada que protexer. Vimos aquí hoxe tal e como somos: cos nosos cansazos, coas nosas feridas e coa nosa fraxilidade á vista. Vimos aprender que o seu "xugo" non apla...