ROMPER OS CADERNOS VERMELLOS DE OFENSAS CANTO GOZOSO § ENTRADA: No colo da miña nai (Nº 49) § PERDÓN: Arrepentido (Nº 13) § LECTURAS: Escoita ao Señor (Nº 15) § OFERTORIO: Ti es camiño e verdade (Nº 57) § COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) OLLOS ABERTOS O corazón humano ten mala memoria para o bo e unha paciencia infinita para o rancor. Sabémolo ben: gastamos a vida levantando valados de orgullo, facendo contas e agardando a que os demais paguen o que nos deben. Por iso hoxe Xesús volve insistir na necesidade do perdón. E faino porque o rancor é un veleno que nos seca por dentro e nos volve estatuas de sal. Sexamos valentes: deixemos hoxe os nosos libros de contas ao pé do altar e abramos o corazón para recibir a súa misericordia. Comezamos. CORAZÓN MISERICORDIOSO Aí, no fondo do peito, o rancor ten o costume de enquistarse. Cústanos perdoar e cústanos pedir perdón, porque sempre nos compensa máis gardar o mal nunha caixa for...
O LATEXO DA TERRA, A MAREA DO PERDÓN CANTO GOZOSO ENTRADA: Unha xuntanza de amor (Nº 7) PERDÓN: Arrepentido (Nº 13) LECTURAS: O amor é o meirande (Nº 120) OFERTORIO: Señor Xesús, bendito sexas (Nº52) COMUÑÓN: Quédate Señor connosco (Nº 63) OLLOS ABERTOS Vivimos nunha sociedade onde o perdón cotiza á baixa e o rancor e o axuste de contas van sempre na cesta da compra. É moi doado cortar por lo san coa xente á primeira de cambio ou gardar o rancor ben vixiado na mesiña de noite do noso corazón. Pero a proposta de Xesús rompe eses esquemas cómodos: lémbranos que a nosa fe non se sustenta en calar para non ter problemas, senón en apostar pola palabra valente, polo achegamento cara a quen erra e pola construción dunha convivencia onde ningunha persoa sexa descartada nin dada por perdida. Pero hoxe, ademais, a nosa mirada ensancha os seus horizontes. Namentres comezamos setembro, lembramos que a nosa fe non se detén nas paredes do templo: celebramos a Xornada Mundial do Coidado da Crea...