Ir al contenido principal

Entradas

Corpus 2021

  A FESTA DO CORPUS: PERSOAS CHAMADAS A FACER TODO O QUE DIXO O SEÑOR CANTO GOZOSO ENTRADA: Benaventurados (Nº 118) LECTURAS: Salve, Santo Sacramento (Nº 117) OFERTORIO: Pan do ceo (Nº 54) COMUÑÓN: Pan do ceo, pan de vida (Nº 53) ABRINDO O CORAZÓN Por segundo ano consecutivo, celebramos a festa do Corpo e do Sangue do Señor como humanidade inmersa nunha pandemia que nos fixo aterrar para decatarnos de que somos fráxiles, de que precisamos unhas persoas doutras.  Pero no medio desta crise mundial, non esquecemos as palabras que a semana pasada Xesús nos dirixía no seu evanxeo: “ Asegúrovos que eu estarei sempre convosco ata a fin do mundo ”. O Corpus que hoxe celebramos é sacramento desa presenza de Cristo, que se fai Pan para saciar as nosas fames, Pan para ser alimento no camiño da vida, Pan para sandar as nosas feridas, Pan para repartir e compartir.  Deixémonos agarimar polo Señor que hoxe, coma sempre, sae ao noso encontro para facerse compañeiro na viaxe.  UN CORAZÓN MAGOADO P
Entradas recientes

OUTONOS E PRIMAVEIRIÑAS DO GALEGO NA LITURXIA

A dimensión celebrativa da fe mostra o importante que é expresala de xeito sinxelo, cunha linguaxe comprensible e cercana á vida. A interioridade das conviccións precisa ser expresada e manifestada externamente. A liturxia serve de canle para darlle visibilidade. Asemade, a celebración non debera nunca realizarse en abstracto, senón desde a cotidianeidade do que a persoa sente e vive. Para que isto poida ser así precísase da lingua como elemento a través do cal vehicular a fondura do ser crente, expresar comunitariamente e dirixirse a Deus. Mais a lingua non pode ser algo estraño a esta cotidianeidade. Ao contrario, rezar, expresar a dimensión comunicativa cara a Deus, debe realizarse na lingua coa que a persoa comunica, se relaciona, expresa o que sente, vive, comparte ou pensa. No noso caso esa lingua é o galego. Con ela imos facendo posible a nosa sociabilidade, o noso ser coa xente. Con ela tamén expresamos a nosa relación con Deus. Que isto sexa o habitual non quere dicir que semp

Trindade 2021

Só aprendendo a comunicarnos rompemos o retrouso do individualismo Cantos . - Entrada.-  Con ledicia vimos ( 3) Lecturas.- Ditosos os que temen ao Señor ( 19) Ofertorio.- Déixate querer ( 61 ) Comuñón.- Quédate, Señor, connosco (  63) Mirada de esperanza O domingo da Trindade, quere ser unha celebración na que nos achegamos á dimensión solidaria e comunicativa da fe. Solidaria porque se nos invita a saír de nós mesmos para camiñar cara aos demais, mais sen converter o camiño en rutina sen forza nin vida. Comunicativa porque ao longo do camiño descubrimos a outras persoas e dámonos conta de que non imos sos, de que nos precisamos.  Neste sabernos en compañía imos tomando conciencia de que, se queremos, podemos avanzar máis e mellor se nos axudamos, se termamos unhas persoas doutras, se rompemos o retrouso do individualismo. Isto fai que descubramos que, entre todas e todos, imos conformando unha comunidade que busca, escoita, comparte, acolle, invita... unha comunidade que non s

Pentecoste 2021

    FAGAMOS POSIBLE QUE O ALETEXO DAS ÁS DO ESPÍRITO AFASTE O NOSO PESIMISMO CANTO GOZOSO ö   ENTRADA:  Que ledos hoxe estamos (Nº 5) ö   LECTURAS:  Manda o teu Espírito (Nº 126) ö   OFERTORIO:  Recibe Señor (Nº 31) ö   COMUÑÓN:  Non vou só (Nº 60) ABRINDO O CORAZÓN Cincuenta días despois do domingo de resurrección, chegamos ao remate do tempo de Pascua: Pentecoste. Tempo para reinventarnos, ilusionarnos e sentir a ledicia de ser comunidade, de non caiñar sos, de sabernos compartindo un mesmo proxecto, o de Xesús, desde culturas, linguas, países e situacións vitais distintas. Pero sempre deixándonos levar da forza e do aléiteo do Espírito como impulsor das nosas presenzas e do noso camiñar cotián. Hoxe chegamos ao remate deste tempo pascual, pero a vida segue. Xesús non nos deixa. Esforcémonos para que non sexamos nós os que nos imos afastando del. UN CORAZÓN MAGOADO û    Para que non deixemos que o desánimo nos roube a esperanza;  SEÑOR, QUE SUPEREMOS OS NOSOS DESACOUGOS. û    Para qu