E VÓS, QUEN DICIDES QUE SON EU? CANTO GOZOSO ENTRADA: Ti es camiño e verdade (Nº 57) LECTURAS: Canta o sol (Nº 22) OFERTORIO: Na nosa terra (Nº 36) COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) OLLOS ABERTOS Levamos tanto tempo enchoupados de cristianismo sociolóxico e cultural, que poucas veces facemos o esforzo de parar e reflexionar sobre cal é o sentido que a fe ten na vida de cada un e cada unha de nós. Bautizamos, facemos a primeira comuñón, mesmo confirmamos e casamos movidos na maioría das veces polo costume. Pero témonos parado a pensar por que queremos, ou non, recibir estes sacramentos? Temos dedicado tempo a reflexionar ao respecto do que supón, aporta ou significa a fe nas nosas vidas? Porque se seguimos actuando no ámbito da fe como se conectaramos o piloto automático, chegará un momento no que o rito, o costume ou o acto puramente social xa non serán razóns que xustifiquen a recepción dun sacramento. Por iso é tan importante romper coas tradicións e vivir unha fe persoal; unha ...
ARQUITECTURA DE DEUS: MESAS SEN RESERVADOS CANTO GOZOSO ENTRADA: Acharte presente (Nº 51) LECTURAS: Canta o sol (Nº 22) OFERTORIO: Eu soñei (Nº 58) COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) OLLOS ABERTOS Vivimos nun mundo obsesionado cos carnés de identidade, coas vellas e novas murallas e coas etiquetas que deciden quen ten dereito a entrar e quen debe quedar fóra. Gustamos de repartir o mundo entre os "nós" e os "outros", como se o valor dunha persoa dependese do sitio no que naceu ou do bando ao que pertence. A nosa propia relixiosidade, ás veces, vólvese tamén parroquial e egoísta, crendo que Deus ten favoritos e que a súa graza é un privilexio exclusivo dun pequeno club de achegados. Pero hoxe a Palabra de Deus rompe este esquema mesquiño. No centro do Evanxeo atopamos a unha muller cananea, unha estranxeira, unha muller sen dereitos nin palcos de honra na sociedade do seu tempo, que se atreve a plantarse diante de Xesús para clamar p...