NON VIÑEMOS SÓ ESCOITAR, VIÑEMOS SER RESPOSTA Á TÚA CHAMADA CANTO GOZOSO Entrada.- Con ledicia vamos todos ao altar (2) Lecturas.- Escoita ao Señor (15) Ofertorio.- Cantádelle ao Señor (31) Comuñón.- Non vou só (60) OLLOS ABERTOS Benvidas e benvidos. Hoxe o Evanxeo tráenos un diagnóstico. Xesús non mira o mundo desde unha nube; mira o mundo de fronte e o que ve son masas de xente esgotada, persoas que xa non dan máis de si, xente que camiña sen norte porque a vida lle pasou por riba. Non nos enganemos coa palabra "compaixón". É algo máis profundo que sentir mágoa, é esa sensación física, case dolorosa, que temos cando vemos unha inxustiza de preto e xa non podemos seguir facendo como se nada. Hoxe estamos aquí porque, a dor de quen temos ao lado, da persoa compañeira de traballo, da que vive na rúa ou daquela máis débil e vulnerable móvenos as entrañas. Xesús hoxe chama por nos para lanzarnos a curar, a limpar e a dicirlle a quen xa tirou a toalla que outro xeito de vivir é ...
ELIXE AMAR. ELIXE COMUNIDADE... ASÍ NINGUNHA PERSOA TERÁ QUE RECIBIR MIGALLAS. CANTO GOZOSO ENTRADA: Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) LECTURAS: Ti es o pan do ceo (Nº 33) OFERTORIO: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe celebramos o Corpus Christi, o Día da Caridade, e facémolo co corazón de festa pero cos pés afincados no chan. Moitas veces corremos o perigo de reducir este día a unha procesión fermosa, a custodias brillantes e a efémeras alfombras de flores. Pero o Corpus é o recordatorio de que Deus non quedou nunha teoría, senón que se fixo pan para poder ser alimento e para poder ser compartido. Non o esquezamos: o deserto segue aí fóra. O deserto da soidade da xente maior, o deserto da falta de oportunidades da mocidade, o deserto de tantas familias que non teñen vivenda ou que non chegan a fin de mes. E neses desertos resoa con forza a chamada deste ano: Elixe amar, elixe comunidade. Porque a caridade non é dar as sobr...
