Ir al contenido principal

3 DOMINGO PASCUA 2009

A PAZ, UNHA PALABRA COA QUE SE NOS ENCHE A BOCA PERO QUE MOITAS VECES SE NOS VAI DAS MANS

Pórtico

Sempre que acendemos a televisión, as novas, as películas e incluso os debates, están cheos de violencia. Xa non importa a franxa horaria, é o que vende e o que interesa. Despois estrañámonos de que haxa condutas violentas, episodios de morte, ou de que os cativos repitan comportamentos que nós fomentamos. E xa nos digamos a niveis familiares, veciñais…, onde todos queremos mandar e ter sempre a razón.

Hoxe Xesús Resucitado volve saudarnos coa paz. Dánola para que a sementemos coa nosa vida. E...acaso os cristiáns non temos unha grande responsabilidade con esta asignatura pendente da paz?. Porque moitas veces coas nosa palabras xestos e manifestacións colectivas, non somos quen de vivila. Acaso paz é so unha palabra baleira e non unha vivencia e experiencia chea de contido?.

A celebración de hoxe invítanos a que a paz que nos trae o Resucitado a fagamos vida no noso mundo, alí onde nos atopemos, como un signo de fidelidade e credibilidade da nosa fe.

Perdón

(Aspersión)

  • Cando nos sentimos pobres, e esperamos en Ti, SEÑOR, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.
  • Cando buscamos a verdade e non calamos diante das inxustizas, CRISTO, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.
  • Cando, dende a humildade e a sinxeleza, ofrecemos a nosa vida, SEÑOR, FAITE PRESENTE NA NOSA VIDA.

Remuíño

Un Deus humano: Moitas persoas tenden a clasificar coma ilusorios, irreais e pantasmais os contidos da súa fe. Para elas Xesús Resucitado nada ten que ver coa esfera da realidade. Porén, a fe cristiá que nace da resurrección é profundamente realista e nada ten que ver con outras opcións que parecen esquecerse da realidade. Lucas insiste en que Xesús Resucitado non é unha pantasma, indicando fisicamente que vive e que toda a súa persoa resucitou; que non é unha simple lembranza ou idea, senón o mesmo de sempre.

É inútil querer experimentar a resurrección ou recoñecer ao Resucitado se non somos quen de contemplar as súas chagas, se non somos quen de compartir o que temos para comer (pan, peixe....) con quen nolo pide. Cada vez que se xunta a comunidade, cada vez que se proclama a Palabra, cada vez que un pobo traballa pola súa liberación, cada vez que compartimos cartos, alimentos, comida, tempo; cada vez que abrimos unha nova fiestra ao futuro; cada vez que superamos o medo, cada vez que somos testemuñas... aparece Xesús Resucitado, vivo.

El está na humanidade doente que busca nova vida, na comunidade crente que escoita as Escrituras, no banquete dos que comparten o que teñen para comer e vivir.

Que trae a paz: O seu saúdo é un saúdo de paz, que encerra unha declaración de intencións: nin é nin nos quere violentos, enfrontados, egoístas, cheos de envexa... nin tampouco cheos de medo. Fronte dos discípulos, temerosos, o Resucitado danos un exemplo de entrega, decisión e superación de dificultades.

Que vén ao noso encontro: Xesús escóllenos, chámanos, envíanos...Quere que sexamos testemuñas da Boa Nova: da paz, da vida, do compartir, da conversión, do perdón, da verdade. E que isto llo anunciemos a todas as persoas e en todos os lugares. Agora sabemos que todas as persoas podemos ver ao Resucitado no descoñecido, no camiñante, no peregrino, no próximo.... A que esperamos?. 

Oración da comunidade

Diante túa, Señor, que te fas presente ao partir o pan e na comunidade reunida, presentamos agora a nosa oración comunitaria dicindo:

                        QUE POÑAMOS VIDA E RESURRECCIÓN NO NOSO MUNDO

Pola igrexa, para que mostre a Xesús Resucitado a tódalas persoas dende unha actitude de achegamento, diálogo e respecto, valorando sempre o positivo da xente e así entre todos construamos o reino que El nos deixou. OREMOS:

                        QUE POÑAMOS VIDA E RESURRECCIÓN NO NOSO MUNDO

Polas nosas comunidades, para que os seus membros sexamos persoas de paz, que busquemos sempre a unión e a reconciliación e que mostremos o amor de Deus con palabras e con feitos e así, sexan cribles ante os demais, OREMOS:

                        QUE POÑAMOS VIDA E RESURRECCIÓN NO NOSO MUNDO

Hoxe queremos lembrarnos na nosa oración de todas aquelas persoas que, nos distintos centros escolares, fan presente a túa mensaxe entre a xente máis nova. Para que sempre realicen a súa tarefa de xeito responsable, serio e entregado, e saiban transmitir a bondade e a misericordia de Deus, presentando a relixión como experiencia liberadora e non coma unha pesada canga sobre os nosos ombreiros, OREMOS.

                        QUE POÑAMOS VIDA E RESURRECCIÓN NO NOSO MUNDO

Por todos nós, para que respectemos a tódalas persoas, non cortando iniciativas, posibilidades e valores, e sempre sexamos testemuñas perdoando, axudando, defendendo a vida, sementando esperanza e resurrección, e ante todo sexamos profetas de optimismo, OREMOS:

                        QUE POÑAMOS VIDA E RESURRECCIÓN NO NOSO MUNDO

Grazas, Señor, porque segues aparecendo nas nosa vidas e animando a nosa existencia coa túa vida e co teu espírito. PXNS. Amén

Reflexión

Porque Cristo resucitou,

cremos na vida, para sempre.

Porque Cristo resucitou,

non cremos en morte ningunha para quen queira vivir.

Porque Cristo resucitou,

cremos nel.

Porque Cristo resucitou,

a forza do presente é o futuro.

Porque Cristo resucitou,

o mundo está en marcha

e non o pararán os intereses dos vencedores.

Porque Cristo resucitou

temos que construír unha cidade sen clases,

na que as persoas sexamos compañeiras e irmás.

Porque Cristo resucitou,

hai un amor e unha casa para todos.

Porque Cristo resucitou,

cremos nunha terra nova.

...E, porque cremos e esperamos,

non temos nada que conservar;

e afirmamos que o mellor xeito de conseguilo todo

é perdelo todo por unha soa causa.

Cantos

Entrada: Que ledos hoxe estamos

Lecturas: Amóstrame Señor

Ofertorio: Velaquí

Comuñón: Ti es o pan do ceo

Comentarios

Entradas populares de este blog

Corpus 2026

ELIXE AMAR. ELIXE COMUNIDADE... ASÍ NINGUNHA PERSOA TERÁ QUE RECIBIR MIGALLAS. CANTO GOZOSO ENTRADA: Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) LECTURAS: Ti es o pan do ceo (Nº 33) OFERTORIO: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe celebramos o Corpus Christi, o Día da Caridade, e facémolo co corazón de festa pero cos pés afincados no chan. Moitas veces corremos o perigo de reducir este día a unha procesión fermosa, a custodias brillantes e a efémeras alfombras de flores. Pero o Corpus é o recordatorio de que Deus non quedou nunha teoría, senón que se fixo pan para poder ser alimento e para poder ser compartido. Non o esquezamos: o deserto segue aí fóra. O deserto da soidade da xente maior, o deserto da falta de oportunidades da mocidade, o deserto de tantas familias que non teñen vivenda ou que non chegan a fin de mes. E neses desertos resoa con forza a chamada deste ano: Elixe amar, elixe comunidade. Porque a caridade non é dar as sobr...

Igrexa Diocesana 2025

  DEDICACIÓN DA BASÍLICA DE LETRÁN (DÍA DA IGREXA DIOCESANA) UN CHAMADO Á SANTIDADE CANTO GOZOSO      ENTRADA:  Non vou so    LECTURAS:  Eu sei de quen me fiei    OFERTORIO:  Cantádelle ao Señor    COMUÑÓN:  Acharte presente   PÓRTICO Hoxe a Igrexa celebra a festa da dedicación da basílica de Letrán, catedral de Roma e signo visible da comuñón de cada diocese co papa. Neste día, convídasenos tamén a facer memoria agradecida das persoas santas que floreceron nas nosas Igrexas particulares, testemuñas de que a santidade é posible en cada tempo e lugar. Coincidindo con esta festa, celebramos o Día da Igrexa Diocesana, unha Xornada para lembrar que as persoas cristiás somos parte dunha gran familia que é a Igrexa, en comuñón co noso bispo e con toda a comunidade diocesana. Dispoñamos o noso corazón para celebrar con gozo esta celebración. O PERDÓN   Por esquecer que somos parte dunha gran familia, coa que temos ...

Pentecostes 2026

PENTECOSTES: O MILAGRE DE NON SER LADRILLOS IGUAIS SENÓN PEZAS VIVAS DA DIVERSIDADE CANTO GOZOSO   ö ENTRADA: Vinde axiña (   10     ) ö ASPERSIÓN: A auga do Señor (Nº 125) ö LECTURAS: Manda o teu Espírito ö OFERTORIO: Sementar, sementarei ö COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) MIRADA AGRADECIDA Hoxe pechamos o tempo de Pascua, e facémolo do mellor xeito posible: co cumprimento por parte de Xesús da súa promesa de non deixarnos na orfandade, senón de agasallarnos co Espírito Santo. E se pensamos neste Espírito, a mellor imaxe non é a dun coro onde todas as persoas cantan a mesma melodía coa mesma voz. O Espírito parécese máis a unha gran orquestra, onde cada instrumento é totalmente diferente, ten o seu propio timbre, o seu propio xeito de soar e o seu propio acento. O milagre non é que o violín soe a trompeta, senón que cadaquén, estando ben afinada e ben afinado na súa propia identidade, contribúa a crear unha música final que a ningun...