Ir al contenido principal

Cristo Rei 2022 C

 Porque o seu Reino é de igualdade, temos tarefa por diante

Recendos de sons agradecidos

ü  Entrada.- Con ledicia vimos

ü  Lecturas.- Moito me alegrei cando me dixeron

ü  Ofertorio.- Na nosa terra

ü  Comuñón.- Eu soñei

Ollos abertos

Rematamos hoxe o ano litúrxico coa celebración de Cristo Rei. Atrás foron quedando as celebracións, nas que compartimos tempo, espazo, oración, alegrías e tristuras, pero sempre xuntándonos desde a esperanza de Xesús, quen nos vou traer un Reino novidoso, rompedor e nada ao uso: Un reino de xustiza e igualdade, para que sexamos nós hoxe as continuadoras e os continuadores da tarefa iniciada por el e seguida por moitas mulleres e homes ao longo destes dous mil anos de historia das comunidades cristiás. Sigamos celebrando esta boa nova e reuníndonos no seu nome para poder ir sementando o mundo do seu proxecto de amor.

 

Corazón misericordioso

Polas veces nas que temos renunciado a construír o teu Reino. SEÑOR, NON DEIXES DE MIRAR POR NÓS.
Polas veces nas que non quixemos verte en quen nos precisaba. CRISTO, NON DEIXES DE MIRAR POR NÓS.
Polas veces nas que nos deixamos levar pola desesperanza e a falta de ilusión.SEÑOR, NON DEIXES DE MIRAR POR NÓS.

Palabra proclamada

PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NO LIBRO SEGUNDO DE SAMUEL

 

Tódalas tribos de Israel foron a Hebrón, xunto a David, para dicirlle: ‑"Aquí nos tes. Nós somos do teu mesmo sangue. Xa de antes, cando Xaúl reinaba sobre nós, eras ti quen conducía a Israel e o Señor tíñache dito: ti pastarás ó meu pobo Israel, ti serás o seu xefe".

Os anciáns de Israel presentáronse, pois, onda o rei en Hebrón. O rei David fixo un pacto alí con eles, diante do Señor, e eles unxiron a David por rei de Israel.

 

PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA CARTA DE SAN PAULO APÓSTOLO ÓS COLOSENSES

Irmáns e irmás:

Dámoslle gracias ó Pai que nos fixo merecentes de participar na herdade dos santos, na luz.

Porque El arrincounos da pouta das tebras

para nos pasar ó Reino

de seu Fillo querido,

en quen nós atopamos

redención,

o perdón dos pecados.

El é a imaxe do Deus invisible,

de toda criatura el é o primeiro nacido,

e por medio del fixéronse as cousas,

as da terra e tamén as do ceo,

as vistas cos ollos,

as por eles non vistas;

señoríos sexan ou ben maxestades,

sexan principados, tamén potestades;

el é modelo e fin

do universo creado.

Antes ca todo está el,

todo nel se cimenta aínda hoxe.

É tamén a cabeza do corpo

‑o corpo é a Igrexa‑.

El é o principio,

o primeiro en nacer de entre os mortos,

de xeito que en todo

sexa sempre o primeiro.

Porque nel quixo Deus habitar

coa súa total plenitude:

reconciliar así o universo

consigo, por el;

e no sangue da cruz

poñer paz entre os seres da terra

e do ceo, servíndose del.

 

PROCLAMACIÓN DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS

 

Os xefes moqueábanse de Xesús, dicindo:

‑A outros salvounos. Pois que se salve agora el, se é o Mesías de Deus, o Elixido.

Tamén os soldados se burlaban del, e achegándose ofrecíanlle vinagre, dicindo:

‑Se ti e-lo rei dos xudeus, sálvate a ti mesmo.

E había un letreiro enriba del: "Este é o rei dos xudeus".

Un dos bandidos que estaban crucificados, insultábao tamén:

‑¿Non es ti o Mesías? Pois sálvate ti e sálvanos a nós.

Pero contestoulle o outro, reprendéndoo:

‑¿Seica non temes a Deus, ti que sófre-la mesma condena ca el? Nós, polo menos, recibímo-lo que merecemos, pero este non fixo mal ningún.

E dicíalle:

‑Xesús, lémbrate de min cando volvas coma rei.

Xesús respondeulle:

‑Asegúroche que hoxe estarás comigo no paraíso.

Palabra acollida e pés no chan

O “aquí nos tes” co que os israelitas se van achegando a David, móstranos que a dispoñibilidade para facer as cousas é sempre o punto de partida persoal para desenvolver calquera tarefa. Por moito que nos digan, manden, impoñan, recomenden... facer unha cousas, se nós non a asumimos como propia e nos implicamos, nunca a faremos ben. Querer e poñer o mellor de nós para facer calquera cousa é sempre o comezo de algo importante e grande: contar coas persoas; co que pensan, co que din, co seu xeito de ver a realidade. Esquecer isto, é o camiño que só pode levar ao fracaso e á frustración.

E vén isto moi a conto co que está a pasar hoxe na Igrexa. Por moito que o papa fale de Sinodalidade, escoita, diálogo, camiño compartido... se nós non nos implicamos, se nós non nos queremos subir á barca, nada poderá ser. As cousas, todas elas, para que saian precisan de boa disposición para levalas a cabo. Tampouco sairán se nolas queren impoñer sen contar con nós. Porque a construción do Reino de Xesús hoxe, pasa pola necesidade de contar con tódalas persoas que o forman/mos. Sen elas, sen nós, todo vai quedando en palabras baleiras. E isto mesmo vale tamén para referirnos tamén as actividades do plan de pastoral diocesano que nestes días se nos vai presentando ao longo da Diocese. Por moito papel que se gaste en escribilas, se nós non nos queremos apuntar para tirar do carro e conseguir ilas facendo, quedarán nun estupendo libro que irá collendo pó, pero que non terá ningún outro cometido. O Reino de Xesús pasa pola acollida por parte daquelas persoas ás que se lles ofrece.
Non nos vaia pasar como aos xefes e aos soldados, que se moqueaban de Xesús. Facíano porque non crían nin na súa persoa nin na mensaxe que lles transmitía. Para eles falar dos elementos que conforman o seu Reino, e que se concreta en actitudes como son a igualdade, a xustiza, a paz, a solidariedade ou a participación eran só palabras, sen implicación e compromiso de entendelas e tentar levalas á súa vida de cada día. Pois, que tampouco nós, sexamos das persoas que actúan así. Tomemos en serio a invitación de construír o seu Reino aquí, no agora no que cada quen de nós estamos, comezando polas cousas pequenas e sinxelas, e facéndoas sempre desde un camiño sinodal de colaboración, participación e dispoñibilidade. Que mellor Reino ca esta!

Oración compartida

Recemos uníndonos á invitación de construír o seu Reino no noso mundo, e dicindo:
QUE O TEU REINO ANIÑE NO NOSO CORAZÓN.
Para que o actuar de Igrexa sexa sempre desde as categorías do Reino de Deus, e non desde as de poder e imposición. Oremos. Que o Teu Reino aniñe no noso corazón.
Para que nas nosas parroquias vaiamos sementando actitudes que nos vaian axudando a ser máis felices, menos egoístas e verdadeiramente con ilusión de facer cousas en igualdade. Oremos. Que o Teu Reino aniñe no noso corazón.
Para que nós non deixemos nunca de traballar por vivir ao estilo de Xesús, sen deixarnos levar do individualismo ou afán de protagonismo e mando sobre as demais persoas. Oremos. Que o Teu Reino aniñe no noso corazón.
Pedímoscho a Ti, Señor, que vives e reinas por sempre eternamente. Amén.

Oídos atentos

Cada membro da Igrexa ten algo que ofrecer para construír o reino de Deus. Os mellores lugares para facelo son as nosas propias casas, os nosos barrios, os lugares onde traballamos. Se pouco a pouco imos tomando conciencia de que canto nós poidamos facer que alegre aos demais, é unha pedra nesta construción, xa estamos a responder á misión que a todas e todos nos pide Xesús. A participación activa no traballo do reino, a calquera nivel, bendicirá as nosas vidas e traerá crecemento en innumerables situacións.
Por iso podemos dicirlle ao Señor:
Axúdamos a construír o teu reino vivindo con xustiza.
Axúdanos a implicarnos nas actividades da Igrexa para ser mellor parroquia
Axúdanos a facer as cousas e servir de boa gana onde queira que esteamos.
Axúdanos a descubrir a túa presenza na alegría que recibimos das demais persoas.

Comentarios

Entradas populares de este blog

Corpus 2021

  A FESTA DO CORPUS: PERSOAS CHAMADAS A FACER TODO O QUE DIXO O SEÑOR CANTO GOZOSO ENTRADA: Benaventurados (Nº 118) LECTURAS: Salve, Santo Sacramento (Nº 117) OFERTORIO: Pan do ceo (Nº 54) COMUÑÓN: Pan do ceo, pan de vida (Nº 53) ABRINDO O CORAZÓN Por segundo ano consecutivo, celebramos a festa do Corpo e do Sangue do Señor como humanidade inmersa nunha pandemia que nos fixo aterrar para decatarnos de que somos fráxiles, de que precisamos unhas persoas doutras.  Pero no medio desta crise mundial, non esquecemos as palabras que a semana pasada Xesús nos dirixía no seu evanxeo: “ Asegúrovos que eu estarei sempre convosco ata a fin do mundo ”. O Corpus que hoxe celebramos é sacramento desa presenza de Cristo, que se fai Pan para saciar as nosas fames, Pan para ser alimento no camiño da vida, Pan para sandar as nosas feridas, Pan para repartir e compartir.  Deixémonos agarimar polo Señor que hoxe, coma sempre, sae ao noso encontro para facerse compañeiro na viaxe.  UN CORAZÓN MAGOADO P

2 advento 2021

  Co corazón ledo, avancemos na espera do Señor SINAL DE ADVENTO Colocamos a mula e o boi   CANTO GOZOSO o     ENTRADA:  Volve Señor (Nº 90) o     LECTURAS:  Preparade o camiño ao Señor  o     OFERTORIO:  Recibe Señor (Nº 31) o     COMUÑÓN:  Xesús chamado amigo (Nº 89)   ESPERTANDO Á RENOVACIÓN Imos avanzando no tempo Advento, e neste segundo domingo invitásenos a facer da alegría motor, tarefa e esforzo permanente da nosa vida. É verdade que non é doado facer desta actitude guieiro, pero non é menos verdade que este tempo de preparación a celebrar o Nadal, ben pode ser o momento no que nos plantexemos a necesidade de vivir con verdadeira fondura a nosa fe, de xeito que non nos contentemos con realizar ritos ou celebrar costumes, para que, adentrándonos na fondura da palabra de Deus, comecemos a establecer, dunha vez por todas, os cimentos  desde os que vivir hoxe a fe. E entre eles ten que estar sempre a alegría. Que non é sorriso aparente, e senón transformación interior.   ABRÍNDONO

Epifania 2022

  ALIMENTANDO A ILUSIÓN, QUE TANTA FALTA NOS FAI CANTOS:  Panxoliñas OLLOS DE ESPERANZA A festa que celebramos hoxe é a festa da ilusión, unha ilusión que está hoxe no centro da nosa celebración. Se o domingo se nos chamaba a descubrir a maxia que nos leva a ter presentes nela ás persoas que non están, ás persoas enfermas, ás persoas migrantes, a quen está pasando por dificultades, hoxe somos invitadas e invitados a enchoupar esa maxia coa ilusión de saber que, coma os magos, tamén seguimos a estrela que leva ao Salvador. A festa de hoxe, a manifestación do Señor a todos os pobos, convídanos a camiñar cara ao portal para agradecer que somos persoas escollidas por Deus para formar parte do seu proxecto de amor, que une corazóns e mans solidarias. CORAZÓN MISERICORDIOSO        Señor, coma os Reis, poñémonos con sinxeleza diante túa e pedímosche perdón por non ter sabido darche o incenso, o ouro e a mirra das nosas vidas.  SEÑOR, RENOVA A NOSA ILUSIÓN.        Cristo, coma os Reis, poñémon