FRONTE AO UNIFORMISMO, DIVERSIDADE
(Campaña de Nadal de Cáritas)
PÓRTICO
Porque o nacemento dun neno non era unha festa para tod@s; porque á meirande parte das persoas a vida resultáballes unha triste e penosa escravitude; porque un poder tiránico asoballaba a liberdade dos pobos impoñendo leis inxustas, unha paz muda e unha cultura uniforme; porque a dignidade da persoas medíase pola forza, a riqueza ou a sorte; porque a humanidade vivía nunha crise desesperanzada e deprimente; e porque só Deus podía salvar ás persoas,... quixo o Fillo de Deus facerse home.
O nacemento de Xesús foi un exceso de amor e misericordia. Non veu deslumbrar nin conquistar nada... só corazóns. Veu para devolverlle á persoa a súa dignidade e fermosura. É coma se Deus dixera: "Quero estar contigo, porque te quero; limparei o teu corazón e abrirei os teus ollos para que recoñezas a túa grandeza e dignidade".
O amor de Deus pon de manifesto a diversidade de dons que nos regalou para poñelos ao servizo dunha nova sociedade, dun novo tempo. A que esperamos?.
O PERDÓN
- Pai, Ti déchesnos ao teu Fillo para facernos fillos e fillas teus, revestíndonos de divindade; PERDOA A NOSA INHUMANIDADE.
- Cristo, Ti fixécheste home para facernos irmáns e irmás, vivindo en comuñón; PERDOA AS NOSAS DIVISIÓNS, DESIGUALDADES E INSOLIDARIEDADES.
- Espírito Santo, Ti unxiches e enviaches a Xesús para evanxelizar aos pobres; PERDOA QUE NON SAIBAMOS ACHEGARNOS E ALEDAR AOS POBRES.
REMUÍÑO
Os emperadores rexían o mundo a base de decretos e lexións. Decrétase que Roma ha ser a Cidade, o centro do mundo, e as lexións recorrerán a xeografía para implantar o selo romano. Decrétase que as únicas leis que valerán serán as aprobadas polo Senado Romano ou as que dite o emperador. Decrétase que todos os súbditos do imperio han ter papeis romanos e pagarán impostos con moeda romana.
Por un deses decretos, unha parella nova tivo que desprazarse cara á Belén a pesares do embarazo avanzado da muller. Non tiñan a documentación en regra nin tampouco lles sobraban os denarios; pero ela pariría nunha manxadoira á meirande xustificación e riqueza das persoas. Porque ese neno traía paz, tenrura, xenerosidade. E atopou unha manxadoira, uns cueiros e un par de corazóns acendidos que tremían diante do misterio.
Roma e Belén son todo un contraste: Roma é o poder dun home endeusado, Belén é a pequenez dun Deus humanado. Roma é o triunfo da forza, Belén é o triunfo do amor; Roma é un canto de gloria, Belén é un signo de marxinación. Roma é imposición, Belén é respecto. A Roma conflúen os ríos das finanzas, Belén é unha fonte de deprendemento. Roma é un resume da inhumanidade, Belén é o comezo dunha nova humanidade.
- Tres sinais nos que descubrimos a Deus
Descubrimos a presenza de Deus en tres sinais do evanxeo que proclamamos na Noiteboa: un neno, unha manxadoira, uns capizos.
- Un neno: expresa a preferenza de Deus polo pequeno, polo desvalido. É unha manifestación da súa tenrura. Evócanos protección, confianza, futuro, esperanza, desenvolvemento, promesa, responsabilidade.... O neno sorrí ao futuro, con el renóvase a esperanza da humanidade.
- Unha manxadoira: Nin palacios, nin tesouros, nin riquezas, senón pobreza e marxinación. Xesús nace e vive na austeridade, no despoxo e na desinstalación. Fixo opción polos pobres e identifícase con eles. Desde que El nace nunha manxadoira, todos os pobres son lugar teolóxico, sacramento e sinal da presenza de Deus.
- Uns capizos: Deus faise necesitado dos nosos servizos, quere deixarse axudar. Os cueiros significan xesto de servizo e axuda aos demais: roupa, menciñas, pan compartido, bico, sorriso, esmola, compaña.... sempre realizados con tenrura e respecto.
Porque do mesmo xeito que naquel tempo, tamén hoxe o neno que chega chama na nosa porta. Non fagamos coma os pousadeiros de Belén!. Non lle pechemos as portas. Se somos capaces de abrirlle a nosa casa, a nosa vida, o noso corazón... seguro que comezaremos a ve-la luz do día con máis claridade, con outros ollos, con outra actitude. Porque a luz xa chegou, invitémola a pasar, sentémola á nosa mesa, compartamos con ela o noso pan. Porque esa luz móstrasenos cada día nos pobres e pequenos do lugar onde estamos. Por iso no nacemento da nosa parroquia non hai anxos nin pastores, senón que están os pobres e pequenos do noso mundo: nenos escravos, parados, mulleres maltratadas, anciáns abandonados, enfermos, inmigrantes, famentos..... dun xeito especial queremos que sexa tamén para eles Nadal, que a través do noso esforzo, da nosa oración, do noso traballo compartido, eles tamén poidan ver a salvación de Deus, porque....Xesús xa está aquí, recoñezámolo!.
ORACIÓN DA COMUNIDADE
No día no que se manifestaron a bondade e o amor de Deus a todas as persoas, pedímoslle a este Deus Amor que coide de nós dicindo:
AMÉN
- Para que ninguén desespere, porque hoxe naceu un Deus que nos quere, OREMOS.
AMÉN
- Para que haxa respecto e paz entre todas as persoas e entre todos os pobos, porque naceu a Paz na terra, OREMOS.
AMÉN
- Para que ninguén sexa explotado, excluído ou torturado, porque naceu o Defensor dos pobres, OREMOS.
AMÉN
- Para que prevalezan a alegría e a esperanza en todas as persoas, porque tamén hoxe é NADAL, OREMOS.
AMÉN
- Para que tod@s nós, que celebramos este misterio de nadal sexamos testemuñas do amor misericordioso de Deus cara todas as persoas, porque sempre ha ser Nadal, OREMOS.
AMÉN
Pai, Ti que amaches tanto ao mundo que lle deches ao teu Fillo, fai que saibamos crer e vivir a dimensión divina do humano e a dimensión humana do divino.PXNS. Amén
PARA A REFLEXIÓN
UN BELÉN DIFERENTE
De Belen_2009
Este ano poñeremos un nacemento diferente,
sen anxos, sen pastores, sen reis,
porque na miña aldea xa case non existen,
e nenos e adultos non entenden que estean contigo
só os que non vemos nas rúas.
No seu lugar poñeremos figuriñas do presente.
Un parado, vítima de todas as multinacionais,
De Belen_2009
coas mans cheas de callos e con enrugas na fronte.
Ten vergoña e doe miralo.
Un inmigrante, sen patria, sen fogar, sen papeis,
De Belen_2009
de cor, con cheiro e fame.
Quizás esta noite o acubille alguén.
Unha muller maltratada, coa mirada triste e tenrura latexante,
De Belen_2009
usada e xulgada por case toda a xente.
Quizás esta noite rencontre a súa dignidade.
Un neno escravo, sen perspectivas de futuro,
De Belen_2009
porque nesta terra non ten presente.
Quizás esta noite vexa a estrela da súa vida.
Un famento, vítima da nosa sociedade consumista
De Belen_2009
que non ten prexuízos á hora de pisotear aos demais.
Quizás esta noite lle chegue a súa xustiza.
Un enfermo, separado, illado coma unha peste,
De Belen_2009
deitado nun leito sen futuro e case sen presente.
Quizás esta noite alguén se achegue a el e lle dea un biquiño.
Un ancián abandonado porque xa non é útil,
De Belen_2009
só e illado dun mundo que non quere trastos vellos.
Quizás esta noite alguén lle faga un rato de compaña.
Xa sei que non están todos,
por iso tamén hai unha figuriña cunha interrogación;
De Belen_2009
pero se me atrevo a poñerme eu,
e non me esquezo de colocarte a Ti,
este Belén non será de Herodes.
CANTOS
Panxoliñas
Comentarios