remol

  A VIDA NON É UN PLATÓ DE TELEVISIÓN, SENÓN PEGADA DE COHERENCIA CANTO GOZOSO ENTRADA: Camiñando pola vida (Nº 9) LECTURAS: Como che cantarei (Nº 28) OFERTORIO: Acharte presente (Nº 51) COMUÑÓN: Eu soñei (Nº 58) OLLOS ABERTOS Vivimos nunha sociedade hiperconectada chea de pantallas, instaladas e instalados no postureo permanente, unha sociedade na que a pose e o "quedar ben" importan máis ca a verdade. É moi doado encher a boca con discursos solidarios, dar "gústame" a causas nobres dende o sofá ou responder educadamente un "xa o teño en conta" mentres na práctica diaria miramos cara a outro lado ante os problemas reais da veciñanza, a precariedade da mocidade ou a soidade da xente maior. Hoxe a Palabra volve insistir en que non valen as respostas educadas, os bos propósitos de fachada nin os discursos inofensivos que non molestan a ninguén. A conversión que nos esixe o Evanxeo non vai de ter un expediente inmaculado nas aparencias, senón de mollars...

Que non deixemos nunca de mirar o mundo desde os de embaixo, superando a tentación de arrimarnos aos de enriba Cantos.- ENTRADA.- Andarei na presenza ( 11 ) LECTURAS.- Benaventurados ( 119 ) OFERTORIO.- Na nosa terra ( 36 ) COMUÑÓN.- Quédate, Señor, connosco ( 63 ) Abríndonos á esperanza Un domingo máis a Palabra de Deus quere mover os noso corazón para que poñamos pés, ollos, mans e pensamento nas persoas e non na rendibilidade, no que dá cartos e máis poder. No momento no que tanto se fala da IA como ameaza, pero, tamén, no que tanto se recorre a ela para tantas cousas, é preciso que nos baixemos do sentido da vida marcado pola velocidade e a présa, e collamos outra dirección, inda que vaiamos máis a modo, que nos leve polo camiño no que imos descubrindo que o importante non está no dominar e controlar aos demais, senón no de saír e tende-la man. Sexa á hora que sexa, como escoitaremos despois no evanxeo. Que non teñamos logo me...

ROMPER OS CADERNOS VERMELLOS DE OFENSAS CANTO GOZOSO §   ENTRADA: No colo da miña nai (Nº 49) §   PERDÓN: Arrepentido (Nº 13) §   LECTURAS: Escoita ao Señor (Nº 15) §   OFERTORIO: Ti es camiño e verdade (Nº 57) §   COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) OLLOS ABERTOS O corazón humano ten mala memoria para o bo e unha paciencia infinita para o rancor. Sabémolo ben: gastamos a vida levantando valados de orgullo, facendo contas e agardando a que os demais paguen o que nos deben. Por iso hoxe Xesús volve insistir na necesidade do perdón. E faino porque o rancor é un veleno que nos seca por dentro e nos volve estatuas de sal. Sexamos valentes: deixemos hoxe os nosos libros de contas ao pé do altar e abramos o corazón para recibir a súa misericordia. Comezamos. CORAZÓN MISERICORDIOSO Aí, no fondo do peito, o rancor ten o costume de enquistarse. Cústanos perdoar e cústanos pedir perdón, porque sempre nos compensa máis gardar o mal nunha caixa for...