Ir al contenido principal

O amor pide dispoñibilidade (Pascua 2007)

O AMOR ESIXE RENOVACIÓN, CAMBIO, APERTURA E DISPONIBILIDADE

PÓRTICO

Hoxe a celebración preséntanos un reto, antigo pero sempre novo que é amar a todos como Xesús nos amou. E sempre novo porque son novas as persoas, son novas as situación que viven e vivimos e é sempre nova a forza de Deus que ven a nos. E isto require de nós unha actitude dinámica, d estar sempre abertos ao que Deus nos pide e ao que os demais demandan de nós. Por iso non vale inmobilismos, rutinas, comodidades. O amor transforma e renova todo.

Que esta celebración nos faga ser conscientes cada día mais do reto que significa amar, xa que neste xeito de vida en profundidade é onde os demais nos recoñeceran como cristiáns e non no fasto, na liturxia desmedida e no moito larear.

O PERDÓN

· Porque desexamos ser querid@s, escoitad@s, comprendid@s, animad@s e alentad@s mentres que nós non estamos dispost@s a mover un só dedo para facer o mesmo polos demais, SEÑOR, RENOVA O NOSO AMOR.

· Porque nos deixamos levar polo desalento, a rutina, o andazo e non temos confianza, ilusión, fe en que un ceo e unha terra nova son posibles, só depende de que nós queiramos, SEÑOR, RENOVA O NOSO AMOR.

· Polas veces en que o medo a perder poder estatus social, amizades, ser valorados, nos impide ser auténticos cristiáns. SEÑOR, RENOVA O NOSO AMOR.

REMUÍÑO

MANDADO DO AMOR: O amor é a nova lei do Reino de Deus, do novo mundo que Xesús inaugurou. Non se trata, polo tanto, de escapar a outro mundo, a un mundo de sentimentos románticos, ilusorios, privatistas… senón que se trata máis ben de transformar radicalmente o noso mundo. A causa pola que loita Xesús é a do amor: temos un Pai, nós somos fill@s e, polo tanto, debemos vivir coma irmáns. É pois, urxente, un novo tipo de relación humana, baseada na xustiza, e non na vinganza, na explotación, na escravitude ou na insolidariedade. E esta tarefa de transformar o mundo por amor é o central da nosa misión cristiá. Ser cristián e cristiá é transformar o mundo polo amor, facer un mundo novo. A través da nosa vida comprometida é como Deus segue a dicir hoxe: “Eu fago novas todas as cousas”, en todas as esferas da vida persoal, social, económica, laboral, política, familiar,…. De nós depende. A nós encoméndasenos facer crible a Deus no noso mundo e manifestar a súa gloria.

A PESARES DAS TRIBULACIÓNS QUE COMPORTA: E iso a pesares de que sabemos que amar non é unha tarefa doada, porque cómpre dominar o noso afán de protagonismo, o noso egoísmo, a nosa soberbia e autosuficiencia. Porque o amor cristián é un comportamento activo e creador que toma en serio as necesidades do irmán e que se atreve a facer por el todo o que sexa necesario para axudarlle a vivir como verdadeira persoa. Son as necesidades dos nos@s irmáns e irmás as que nos indicarán as actitudes que cómpre adoptar en cada situación.

CREA UN MUNDO TOTALMENTE NOVO: A miúdo @s que nos dicimos cristiáns e cristiás pensamos, e mesmo afirmamos que a mensaxe de Xesús é moi fermosa, pero imposible de levar a cabo. Outr@s cren que afecta para a outra vida. Quizás por iso nos pasa tanto aquilo que xa Xesús criticaba nos fariseos: “Din e non fan”. E nós vimos ás celebracións sen o convencemento de que debemos levar á práctica o que celebramos. Porque resulta que o ceo novo e a terra nova non son para despois nin pertencen a outro mundo. Trátase de poñer en práctica o que cremos, así de sinxelo, pero tamén así de esixente.

ORACIÓN DA COMUNIDADE

Confiad@s e agarimad@s por un Deus que é Pai e que nos quere, presentámoslle agora a nosa oración convencid@s de que El sempre nos escoita. Por iso dicimos:

QUE FAGAMOS NOSO O MANDADO DO AMOR

Pola Igrexa, para que renovada día a día polo amor de Xesús, saia das súas comodidades, do seu afán de poder e protagonismo e así todas recoñezan nela unha forza transformadora. OREMOS.

QUE FAGAMOS NOSO O MANDADO DO AMOR

Polas nosas comunidades, para que o ceo novo e a terra nova sigan sendo o ideal e a utopía do noso compromiso cristián e así sempre esteamos dispost@s a traballar por erradicar a inxustiza, a violencia, os enfrontamentos e as discriminacións, OREMOS.

QUE FAGAMOS NOSO O MANDADO DO AMOR

Por cada un e cada unha de nós, para que este tempo de Pascua que estamos a vivir nos dea azos para traballar polo Reino visitando @s enferm@s, alentando @s tristes, escoitando a quen está só, acompañando a quen está desperanzado, OREMOS.

QUE FAGAMOS NOSO O MANDADO DO AMOR

Grazas, Pai, porque ensinarnos que a medida do amor é o amor sen medida. Que saibamos, tamén nós, entregarnos así aos demais, Por Xesucristo, noso Señor.

PARA A REFLEXIÓN

Credo

Cremos que a nosa terra, a nosa cidade,

O noso barrio e a nosa comunidade

Foron e son morada de Deus entre nós.

Cremos que el enxuga as nosas bagoas

Dos empobrecidos e marxinados polo noso medio.

Cremos que Deus é o principio e o fin das nosas vidas.

Cremos que ela danos a beber a auga viva

Que nos converte en fillos e fillas súas.

Cremos que haberá para os débiles e oprimidos

E para todos os que optan por eles e elas,

Un ceo e unha terra nova, sen dor nin pranto,

Con paz, xustiza e felicidade.

Cremos que é posible, pero só

Si nos comprometemos a facela presente.

CANTOS:

ENTRADA: Unha xuntanza de amor

LECTURAS: Douvos un mandato novo

OFETORIO: Señor Xesús, bendito sexas

COMUÑÓN: O amor é o meirande

Comentarios

Entradas populares de este blog

Corpus 2026

ELIXE AMAR. ELIXE COMUNIDADE... ASÍ NINGUNHA PERSOA TERÁ QUE RECIBIR MIGALLAS. CANTO GOZOSO ENTRADA: Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) LECTURAS: Ti es o pan do ceo (Nº 33) OFERTORIO: Quédate, Señor, connosco (Nº 63) COMUÑÓN: O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe celebramos o Corpus Christi, o Día da Caridade, e facémolo co corazón de festa pero cos pés afincados no chan. Moitas veces corremos o perigo de reducir este día a unha procesión fermosa, a custodias brillantes e a efémeras alfombras de flores. Pero o Corpus é o recordatorio de que Deus non quedou nunha teoría, senón que se fixo pan para poder ser alimento e para poder ser compartido. Non o esquezamos: o deserto segue aí fóra. O deserto da soidade da xente maior, o deserto da falta de oportunidades da mocidade, o deserto de tantas familias que non teñen vivenda ou que non chegan a fin de mes. E neses desertos resoa con forza a chamada deste ano: Elixe amar, elixe comunidade. Porque a caridade non é dar as sobr...

Pentecostes 2026

PENTECOSTES: O MILAGRE DE NON SER LADRILLOS IGUAIS SENÓN PEZAS VIVAS DA DIVERSIDADE CANTO GOZOSO   ö ENTRADA: Vinde axiña (   10     ) ö ASPERSIÓN: A auga do Señor (Nº 125) ö LECTURAS: Manda o teu Espírito ö OFERTORIO: Sementar, sementarei ö COMUÑÓN: Ide e pregoade (Nº 55) MIRADA AGRADECIDA Hoxe pechamos o tempo de Pascua, e facémolo do mellor xeito posible: co cumprimento por parte de Xesús da súa promesa de non deixarnos na orfandade, senón de agasallarnos co Espírito Santo. E se pensamos neste Espírito, a mellor imaxe non é a dun coro onde todas as persoas cantan a mesma melodía coa mesma voz. O Espírito parécese máis a unha gran orquestra, onde cada instrumento é totalmente diferente, ten o seu propio timbre, o seu propio xeito de soar e o seu propio acento. O milagre non é que o violín soe a trompeta, senón que cadaquén, estando ben afinada e ben afinado na súa propia identidade, contribúa a crear unha música final que a ningun...

Igrexa Diocesana 2025

  DEDICACIÓN DA BASÍLICA DE LETRÁN (DÍA DA IGREXA DIOCESANA) UN CHAMADO Á SANTIDADE CANTO GOZOSO      ENTRADA:  Non vou so    LECTURAS:  Eu sei de quen me fiei    OFERTORIO:  Cantádelle ao Señor    COMUÑÓN:  Acharte presente   PÓRTICO Hoxe a Igrexa celebra a festa da dedicación da basílica de Letrán, catedral de Roma e signo visible da comuñón de cada diocese co papa. Neste día, convídasenos tamén a facer memoria agradecida das persoas santas que floreceron nas nosas Igrexas particulares, testemuñas de que a santidade é posible en cada tempo e lugar. Coincidindo con esta festa, celebramos o Día da Igrexa Diocesana, unha Xornada para lembrar que as persoas cristiás somos parte dunha gran familia que é a Igrexa, en comuñón co noso bispo e con toda a comunidade diocesana. Dispoñamos o noso corazón para celebrar con gozo esta celebración. O PERDÓN   Por esquecer que somos parte dunha gran familia, coa que temos ...