ESQUEMA DOMINGO DE RAMOS
FÓRA DO TEMPLO
MONICIÓN PARA O COMEZO
SAÚDO
PROCLAMACIÓN DA PALABRA (Mt 21, 1-11)
OACIÓN E BENDICIÓN DOS RAMOS
CANTO PROCESIONAL: CAMIÑAREI NA PRESENZA DO SEÑOR
DENTRO DO TEMPLO
GLORIA ORACIÓN COLECTA LECTURA DA PALABRA* Filipenses
* Paixón segundo Mateo
HOMILÍA
CREDO
ORACIÓN DA COMUNIDADE
PRESENTACIÓN SIGNOS DO OFERTORIO
OFERTORIO: GRACIAS SEÑOR, GRACIÑAS
CANTO E REZO DO NOSO PAI: NO CAMIÑO DO AMOR.
CANTO DA PAZ: FAGAMOS A PAZ, IRMÁNS
CANTO DA COMUÑÓN: TI ES CAMIÑO E VERDADE
REFLEXIÓN
DOMINGO DE RAMOS
Que os ramallos non nos impidan ver a realidade
MONICIÓN PARA O COMEZO ( faise fora, onde se bendizan os ramos)
Reunidos como comunidade cristiá, comezamos a nosa celebración do domingo de Ramos. Coma Xesús, tamén nós queremos pornos en camiño para ir a Xerusalén. É dicir, queremos vivir, compartir e celebrar os grandes acontecementos da nosa fe, para poder chegar ao final: á pascua, e participar comunitariamente do renacer esperanzado da vida, do abrirnos ao cambio, ao esforzo, ao traballo por facer as cousas máis fáciles a cantos comparten con nós tempo, vida, preocupacións e proxectos. Dispoñámonos a participar de xeito activo e gozoso. e entoemos xuntos o moito me alegrei dos que queremos ir á casa do Señor.
LECTURA DA PALABRA
Mt 21, 1-11.PROCLAMACIÓN DO SANTO EVANXEO SEGUNDO MATEO
Cando se aproximaban a Xerusalén e chegaron a Betfagué, ó pé do Monte das Oliveiras, mandou Xesús a dous discípulos, dicíndolles:
‑Ide á aldea que tendes aí de fronte, e de seguida atoparedes unha burra atada e un burriño con ela; ceibádeos e traédeos. Se alguén vos pregunta algo, respondédeslle que lle fan falta ó Señor, e que de seguida llos mandará de volta.
Isto sucedeu para que se cumprise o que fora dito polo profeta:
Dicídelle á filla de Sión: Velaí o teu Rei que vén onda ti,
humilde e montado nunha burra, nun burro, fillo de animal de carga.
Foron os discípulos, e fixeron o que Xesús lles mandara. Trouxeron a burra e mailo burriño, botáronlle enriba os mantos, e Xesús montou. Moita xente estendeu os mantos no camiño; outros cortaron polas das árbores, e estendéronas tamén no camiño. E a xente que ía diante e mailos que o seguían gritaban: ‑¡Hosanna ó Fillo de David! ¡Bendito o que vén no nome do Señor! ¡Hosanna nas alturas!. E ó entrar en Xerusalén, toda a cidade conmovida preguntaba: ‑¿Quen é este?. A xente respondía:
‑Este é o profeta Xesús, o de Nazaret de Galilea.
Palabra de Señor. Grazas a Deus.
ORACIÓN
Señor do amor e a misericordia, bendice + estes ramos e palmas, e concédenos a cant@s os levamos a túa capacidade de vivi-la solidariedade e o teu compromiso pola xustiza. Que cant@s agora nos pomos en camiño, lembrando o teu camiño ata Xerusalén, saibamos segui-las túas pegadas de tolerancia, de servizo aos necesitados e de diálogo con todas as persoas que se senten chamadas a facer do mundo un verdadeiro fogar. Que neste camiño, que nos levará ata a Pascua, saibamos camiñar na mansedume, a paciencia, a confianza e o amor, para así poder celebrar con ledicia e esperanza, o triunfo sobre a morte. Por Xesucristo o noso Señor. Amén.
PROCESIÓN CARA O TEMPLO
CANTO: CAMIÑAREI NA PRESENZA DO SEÑOR
GLORIA
ORACIÓN COLECTA
LECTURA DA PALABRA
PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA CARTA DE SAN PAULO APÓSTOLO ÓS FILIPENSES
Cristo, con ser de condición divina,
non se agarrou cobizosamente á súa categoría de Deus;
senón que se espiu do seu rango,
asumiu a condición de escravo;
fíxose un home normal e presentouse coma tal
abaixouse a si mesmo, facéndose obediente ata á morte,
¡e a morte na cruz!
Por iso tamén Deus o exaltou sobre todo
e lle concedeu un título que está por riba de calquera título
para que ante o título de Xesús se dobre todo xeonllo
no ceo, na terra e mais no abismo,
e para que toda lingua proclame
para gloria de Deus Pai
que Xesús Cristo é o Señor. Palabra do Señor. Grazas a Deus
PAIXÓN DO NOSO SEÑOR XESÚS CRISTO SEGUNDO MATEO
REMUÍÑO
Na celebración de hoxe, a bendición dos Ramos quere ser símbolo da necesaria acollida que debemos prestar a cantos se achegan as nosas comunidades; ou mesmo a nós, buscando ser escoitados e axudados. Neste momento podemos ir facendo un esforzo por revisar cáles son as nosas actitudes, e ver se verdadeiramente estamos a responder ao seguimento de Xesús. El foi capaz de poñerse a disposición de tod@s, darse e entregarse, e sempre buscando facer moito máis agradable a vida dos demais. Tamén nós hoxe somos invitados a mirar á persoa de Xesús para, como El, sufrir con quen sufra e disfrutar con quen disfruta. En palabras de hoxe, Xesús tiña verdadeira empatía cos demais, coñecía o que era poñerse no sitio do outr@.
El, que non recuou ao chegar a Xerusalén, ten que ser para nós a luz e a forza para que non nos deixemos levar da tentación de recuar tamén nós cando teñamos que afrontar situacións difíciles, tanto para nós como para os demais. Estar permanentemente en camiño debera ser un xeito de asumir a vida, de ver e facer as cousas perdendo medos e asumindo causas que poden levar a outros a ser máis felices e a un vivir moito máis humano. Fixémonos Nel e poñámonos a andar dunha vez. Se El quere seguir entrando nas moitas Xerusaléns que hoxe hai ao noso redor; Xerusaléns nas que tantas persoas, coñecidas ou non, son levadas ao sufrimento e á dor: enfermos, empobrecidos, esquecidos, nenos sen atención por parte dos seus pais, nenos utilizados como se foran “cousas”, maiores vivindo en soidade... camiñemos sen presa cara esa Xerusalén que non se queda na morte a na dor, senón que se transforma en experiencia de renovación gozosa e chea de esperanza. Que esta semana que hoxe comeza nos leve a poder , sabéndonos acompañados de Xesús, chegar xuntos e comprometidos con toda causa xusta á Pascua da resurrección e da vida.
ORACIÓN DA COMUNIDADE
Porque queremos camiñar cara Xerusalén, non para quedarnos no externo do camiño de Xesús, senón para avanzar na renovación da nosa vida e das nosas actitudes e valores, digamos xuntos:
QUE A TÚA BENDICIÓN RENOVE A NOSA VIDA
♱ Bendice, Señor, este mundo tan dividido e enfrontado, por non saber abrirnos a escoitar e a acoller a quen pensa distinto a nós. Oremos.
QUE A TÚA BENDICIÓN RENOVE A NOSA VIDA
♱ Bendice, Señor, a túa Igrexa, para que venza a tentación da influencia e da imposición, para converterse en casa de acollida e fermento de fraternidade. Oremos.
QUE A TÚA BENDICIÓN RENOVE A NOSA VIDA
♱ Bendice, Señor, as nosas comunidades, para que saibamos vivir o amor, sincero e desinteresado, no compromiso pola xustiza e a solidariedade, especialmente cos pobres, os que sofren, os que son desprazados e silenciados. Oremos.
QUE A TÚA BENDICIÓN RENOVE A NOSA VIDA
♱ Bendice,S eñor, a cantos hoxe quixemos poñernos en camiño para ir á Xerusalén da entrega xenerosa e desinteresada das nosas vidas a favor dunha maior e mellor comuñón entre tod@s nós. Oremos.
QUE A TÚA BENDICIÓN RENOVE NOSA VIDA
Señor, que saibamos camiñar acompañados pola túa bendición na nosa tarefa de facer do mundo a casa onde ninguén sexa rexeitad@. Por Xesucristo o noso Señor. Amén.
PRESENTACIÓN DOS SIGNOS NO OFERTORIO
♱ No momento do ofertorio achégase ao altar unha cruz, a poder ser un pouco grande, que poñeremos diante do altar. Adornaremos a cruz con flores –o amor– e ramos de oliveira –a paz-. Con iso quérese expresar que Xesús entra en Xerusalén e é aclamado porque nel recoñécese a Aquel que desde o amor, nos ven traer a paz.
♱ Tamén podemos por ao pé do altar un cartel, o suficientemente grande, con imaxes alusivas ás celebracións da Semana Santa que se van realizar na parroquia, xunto aos respectivos horarios.
CANTO DO OFERTORIO: GRACIAS, SEÑOR, GRACIÑAS.
CANTO E REZO DO NOSO PAI: NO CAMIÑO DO AMOR.
CANTO DA PAZ: FAGAMOS A PAZ, IRMÁNS
REFLEXIÓN
A entrada antitriunfal do Mesías en Xerusalén
O xesto de Xesús era seguramente intencionado. A súa entrada en Xerusalén montado nunha burra dicía máis que moitas palabras. Xesús busca un reino de paz e xustiza para tod@s, non un imperio construído con violencia e opresión. Montado nunha burra, aparece diante daqueles peregrinos coma un profeta, portador dun orde novo e diferente, oposto ao que impuñan os xerais romanos, montados sobre cabalos de guerra. A súa humilde entrada en Xerusalén convértese en sátira e burla das entradas triunfais que organizaban os romanos para tomar posesión das cidades conquistadas. (José Antonio Pagola, Jesús, aproximación histórica, PPC,2007).
Comentarios