E A PALABRA ALENTOU A VIDA
Cantos.-
Entrada.- Ti es camiño ( )57Lecturas.- Escoita ti ( 26 )
Ofertorio.- Recibe, Señor ( 31 )
Comuñón.- Ide e pregoade (55 )
Pórtico.-
Celebramos hoxe o Domingo da Palabra de Deus, unha ocasión especial para actualizar na nosa vida de fe e na nosa misión a centralidade da Palabra que cura, educa, forma e salva. Xesús é a Palabra encarnada que ilumina a todas as persoas que o escoitan e se fan discípulas. Camiñando con El, seremos reflexo da súa luz para aqueles que aínda viven nas tebras. Poñámonos logo a andar para atoparnos con El na celebración que agora comezamos.Perdón
· Pola pouca relevancia que lle damos á Palabra na nosa vida. SEÑOR, ENCHÓUPANOS DA TÚA PALABRA.
· Polas veces nas que facemos da palabra costume. CRISTO, ENCHÓUPANOS COA TÚA PALABRA.
· Porque non poñemos atención a escoitar a palabra que proclamamos nas celebración. SEÑOR, ENCHÓUPANOS DA TÚA PALABRA.
ANTES DA PROCLAMACIÓN DA PALABRA FAISE UNHA PROCESIÓN , DESDE O FONDO DA IGREXA, CO LIBRO DA PALABRA QUE IMOS PROCLAMAR E COLÓCASE NO AMBÓN.
Palabra agasallada
Lectura do Libro do Profeta Isaías
No tempo pasado o Señor humillou a terra de Zabulón e a terra de Neftalí; pero recentemente cubriu de gloria o camiño do mar, do máis aló do Xordán e a Galilea das nacións.O pobo que andaba na escuridade viu unha gran luz; para os que habitaban nas sombras da morte, unha luz resplandeceu. Fixeches medrar a ledicia e aumentaches a felicidade; todos se aledan na túa presenza como alegres segadores na colleita, ou como exaltados guerreiros ao repartir o botín. Pois o xugo que oprimía o pobo, -a carga sobre os ombreiros, o orgullo dos recadadores- ti abatiches coma na xornada de Madián. - Palabra do Señor. - Grazas a Deus!
Salmo
O Señor é a miña luz e salvación.O Señor é a miña luz e salvación.
O Señor é a protección da miña vida.
O Señor é a miña luz e salvación; de quen terei medo?
O Señor é a protección da miña vida; perante quen tremerei?
O Señor é a miña luz e salvación
Unha cousa pido ao Señor, e é só iso o que desexo:
habitar no santuario do Señor por toda a miña vida;
saborear a suavidade do Señor
e contemplalo no seu templo.
O Señor é a miña luz e salvación
Sei que a bondade do Señor hei de ver na terra dos viventes.
Espera no Señor e ten valor, espera no Señor!
O Señor é a miña luz e salvación
Lectura da Primeira Carta de San Paulo aos Corintios
Irmáns, exhórtovos polo nome do Señor noso, Xesús Cristo, a que sexades todos concordes uns cos outros e non admitades divisións entre vós. Ao contrario, estade ben unidos e de acordo no pensar e no falar. De feito, persoas da familia de Colle informáronme acerca de vós, meus irmáns, de que está a haber contendas entre vós. Digo isto porque cada un de vós afirma: “Eu son de Paulo”; ou: “Eu son de Apolo”; ou: “Eu son de Cefas”; ou: “Eu son de Cristo!” Está Cristo dividido? Foi acaso Paulo quen foi crucificado por vós? Ou é en nome de Paulo que fostes bautizados? De feito, Cristo non me enviou para bautizar, senón para pregar a boa nova da salvación, sen valerme dos recursos da oratoria, para non privar á cruz de Cristo da súa forza propia. - Palabra do Señor. - Grazas a Deus!Proclamación do Evanxeo de Xesús Cristo, segundo Mateo.
Ao saber que Xoán fora arrestado, Xesús volveu para a Galilea. Deixou Nazaret e foi vivir en Cafarnaún, que está á beira do mar da Galilea, no territorio de Zabulón e Neftalí, para cumprirse o que dixo o profeta Isaías: "Terra de Zabulón, terra de Neftalí, camiño do mar, rexión do outro lado do río Xordán, Galilea dos pagáns! O pobo que vivía nas sombras viu unha gran luz, e para os que habitaban na rexión escura da morte brillou unha luz". A partir de entón Xesús comezou a predicar dicindo: "Convertédevos, porque o Reino dos Ceos está preto". Cando Xesús andaba á beira do mar da Galilea, viu dous irmáns: Simón, chamado Pedro, e o seu irmán Andrés. Estaban lanzando a rede ao mar, porque eran pescadores. Xesús díxolles: "Seguídeme, e eu fareivos pescadores de homes".Eles, inmediatamente, deixaron as redes e seguiuno. Camiñando un pouco máis, Xesús viu a outros dous irmáns: Santiago, fillo de Zebedeo, e o seu irmán Xoán. Estaban na barca co seu pai Zebedeo arranxando as redes. Xesús chamounos. Eles, inmediatamente, deixaron a barca e ao pai, e seguiuno. Xesús percorreu toda a Galilea, ensinando nas súas sinagogas, predicando o Evanxeo do Reino e curando todo tipo de enfermidades e doenzas do pobo. - Palabra da Salvación! - Gloria a vós, Señor!
Palabra Remoída
· A palabra de Deus pode ser fonte de esperanza se para nós Deus segue sendo a fonte da palabra mesma. Só se escoitamos a palabra desde a voz do Verbo presente, que nos mira con amor, poderá alimentar en nós unha esperanza inquebrantable, porque está fundada nunha presenza que nunca falla. A palabra de Deus é unha promesa na que non só o que promete é fiel, senón que queda incluído na propia promesa, porque Cristo prométese a si mesmo. “E velaquí, eu estou convosco todos os días, ata o fin do mundo!” (Mt 28,20). A última palabra de Xesús, a última promesa antes de ascender ao ceo, é a promesa de si mesmo á nosa vida, non só ao final dos tempos senón cada día, cada instante da vida.· León XIV, ao inicio do seu pontificado, convidábanos a todos: “¡Mirade a Cristo! ¡Acercádevos a El! ¡Acollede a súa Palabra que ilumina e consola!” (Homilía do 18.5.2025). Deixemos que hoxe El nos dirixa a súa Palabra. O seu xeito de falar é sempre con amor e autoridade transformadora: “di tan só unha palabra”, como dixo o centurión romano. ¡Unha soa! Unha palabra tivo para Levi naquela mesa; unha para Zaqueo naquela MOREIRA ; unha para Pedro, Santiago e Xoán á beira do mar; unha para María fóra do sepulcro… Ten unha tamén para nós. Deixemos que El nos fale ao corazón e permanezamos e moremos na súa Palabra.
· E tamén, nunha linguaxe que todas e todos entendemos, dinos o papa León, “Hoxe, frecuentemente, perdemos a capacidade de escoitar, de escoitar de verdade. Esquecémonos de escoitar o noso corazón e é no noso corazón onde Deus nos fala, onde Deus nos chama e nos invita a coñecelo mellor e a vivir no seu amor”. E se perdemos a capacidade de escoitar será difícil comprender tanto o que nos din como o que está a pasar ao noso redor. Por iso é fundamental a atención; por iso é tan importante proclamar a palabra a modo, sen présa e esforzándonos por pronunciar ben para que favoreza a súa comprensión e chegue ao pensamento e ao corazón de quen a escoita/mos. Porque so así a Palabra poderá ser vida, alento, forza e mensaxe para ser vivida na nosa realidade de cada día. Porque na Palabra está a mensaxe, a experiencia que compartiron e nos transmitiron aquelas e aqueles primeiros discípulos que non so seguiron ao Señor, senón que levaron a termo a misión que lles encomendou: ide e anunciade. Por iso hoxe estamos nós aquí.
Oración da comunidade
Oremos, con confianza, ao Pai Misericordioso, que chamou ao pobo que andaba nas sombras e quere iluminar todos os seres humanos coa palabra de Cristo, dicindo:
SEÑOR, NA TÚA PALABRA POÑEMOS A CONFIANZA.
· Pola nosa Diocese e as súas comunidades, para que nelas se anuncie aos homes e mulleres do noso tempo a apelación urxente á conversión ao Evanxeo, oremos.Señor, na túa palabra poñemos a confianza.
· Polos candidatos ao diaconado e ao presbiterado, para que escoiten a voz de Xesús Cristo e reciban a gracia de chegar a ser pescadores de homes, oremos. Señor, na túa palabra poñemos a confianza.
· Por todos os que sofren e están desanimados, para que o Señor veña na súa axuda e os faga reencontrar a esperanza, oremos.
· Señor, na túa palabra poñemos a confianza.
· Polos cristiáns segrares da nosa Diocese, para que saiban abrirse ao diálogo fraternal con todas as persoas que viven ao seu carón, oremos. Señor, na túa palabra poñemos a confianza.
Escoita, Señor, a oración que con fe che presentamos. Fai que a túa Palabra sexa para cada unha e cada un de nós faro que alumee as tebras e as dúbidas do camiño. P.X.N.S. Amén.
Alento no camiño
O Domingo da Palabra de Deus é unha iniciativa profundamente pastoral para facer comprender o importante que ela é na vida cotiá da Igrexa e das nosas comunidades. É unha Palabra non encerrada nun libro, senón que permanece sempre viva e faise signo concreto e tanxible e visible a través do noso actuar.Por iso temos que esforzarnos porque a Palabra “habite en nós”, como nos dicía Paulo na carta aos Colosenses, para que coa súa axuda vaiamos dando froitos de alegría, tolerancia, respecto, paz e trato igualitario.
Comentarios