remol

Descarga o ficheiro ESCOITA ACTIVA A vida é un continuo ir sementando por onde imos pasando. Sementamos boas obras, ou malas; sementamos paz, ou enfrontamento; sementamos testemuño, ou antetestemuño...  Pero a nosa sempre é unha sementeira diante da que debemos estar termando, para que as malas herbas non tapen o froito do que facemos ben. Xesús invítanos hoxe a que revisemos como estamos a preparar a terra do corazón para que a semente que El vén de sementar dea froito abondoso de boas obras e actitudes que nos fagan máis xustos, solidarios e honestos; non deixando que nin as malas herbas nin a pouca fondura da terra sequen canto hai de bo no noso corazón. CORAZÓN MISERICORDIOSO Que non deixemos que as malas herbas aniñen no noso corazón, SEÑOR, QUE A SEMENTEIRA DEA BO FROITO. Que non deixemos que a pouca fondura das nosas conviccións nos leve a actuar de xeito contrario ao Evanxeo, CRISTO, QUE A SEMENTEIRA DEA BO FROITO. Que non nos deixemos levar polo aparen...

APRENDER A VIVIR A VIDA COMA UNHA BENDICIÓN, LÉVANOS A PERCIBIR A REALIDADE DESDE O POSITIVO, ROMPENDO O PESIMISMO ANTICRISTIÁN NO QUE TANTAS VECES TEMOS CAÍDO Descarga o ficheiro ESCOITA ACTIVA Non estamos afeit@s a agradecer, valorar e recoñecer o que outros, principalmente os que non pensan coma nós, -“non son dos nosos”, dicimos-; fan por nós. Ter convertido este xeito de actuar en algo habitual vainos facendo caer nunha vivencia da fe individualista e pouco racional. É o sentimento cara esta ou aquela persoa o que nos move, non a convicción de que está actuando e comportándose como debe facelo, deixando a un lado favoritismos e componendas. Non saber valorar persoas e feitos por riba do que nós pensamos e nos gusta, fai tamén que nos custe entender o sentido de eclesialidade e comuñón; porque, guste ou non, a fe só se pode vivir xunto con outros, e eses outros non van por libre e ao seu xeito, senón como membros da Igrexa. Igrexa que non son paredes, senón persoas. Por iso é...

DEUNOS AS CHAVES NON PARA PECHÁRMONOS CON ELAS E FACER DEFENSAS NUMANTINAS, SENÓN PARA ABRIR PORTAS E VENTÁS QUE FAN POSIBLE O DIÁLOGO CUN MUNDO PLURAL NO QUE TOD@S SOMOS IMPORTANTES...AÍNDA QUE NINGUÉN É IMPRESCINDIBLE Descarga o arquivo Lecturas ESCOITA ACTIVA A imaxinería relixiosa sempre representa a Pedro cunhas chaves na man. Esta representación ten a súa orixe no Evanxeo que hoxe imos proclamar na celebración: Xesús entrégalle as chaves. Pero contra o que moitas veces se ten interpretado, estas chaves non son para pechar portas e ventás e atrincheirarse fronte ao mundo, senón todo o contrario: son as chaves que abren portas e ventás para permitir o diálogo, o encontro e a comunicación con outras maneiras de pensar, con outras concepcións antropolóxicas ou con outras propostas morais. O Evanxeo, porque é alegría e gozo, ofrécese sempre como camiño de encontro e entendemento, é comunicación e diálogo. Que mellor día ca hoxe, no que celebramos a festa de Pedro e Paulo, pa...

BEBAMOS DA FONTE DA EUCARISTÍA, FONTES DE DEREITOS E DIGNIDADE COMPARTIDA Descarga o ficheiro ESCOITA ACTIVA Na celebración desta mañá, celebración do Corpo e Sangue do Señor, o pan da Eucaristía faise de novo presenza e compromiso. Presenza porque Deus volve querer quedar entre nós dun xeito vivo e real: no pan ofrecido e acollido para ser logo compartido con quen o necesite. Compromiso porque canto celebramos non queda dentro das paredes do templo, senón que ten que movernos a ser pan para quen o precise. Pan de xustiza, pan de fraternidade, pan solidario, pan de visita aos enfermos, pan de acollida a quen está só, perdido ou desorientado... pan, sempre pan que se converte en alimento que afasta de nós a tentación de que endureza pola nosa preguiza, pola nosa indiferenza ou pola nosa falta de ilusión e esperanza. O Deus convertido en pan chámanos a abrir o noso corazón para que canto fagamos sexa sempre acción en defensa daqueles que menos teñen, máis necesitan e aos qu...