Ir al contenido principal

Bautismo do Señor 2022

AUGA VIVA E XENEROSA QUE NOS LIMPA E ALENTA

CANTO GOZOSO

         Entrada.- Vinda axiña  ( 10 )

         Lecturas.-A auga do Señor. (125)

         Ofertorio.- Cantádelle ao Señor unha cantiga nova ( 33)

         Comuñón.- Todos xuntos  ( 56 )

ESPERTANDO Á RENOVACIÓN

Remata o tempo de Nadal coa celebración deste domingo: o bautismo de Xesús. Ao longo destes días fomos facendo un percorrido pola historia da salvación. Nel iamos descubrindo como Deus quixo facerse dos nosos asumindo a nosa condición, nacendo dunha muller, ofrecendo o seu proxecto de amor , de xeito universal, a todos os pobos. Hoxe, Xesús atópase con Xoán e pídelle ser bautizado. Isto ponnos na pista de que o bautismo é unha decisión persoal na que se asume 0 compromiso de educar e camiñar no proxecto de Xesús. Se se realiza cando somos crianzas ese compromiso asúmeno os pais, cando xa somos persoas adultas, somos nós as que damos o paso e as que respondemos ás esixencias que supón.
Esta mañá ao xuntarnos, pode ser un magnífico momento para dar grazas a Deus por ter feito posible pertencer a unha comunidade onde se nos quere, se nos recoñece e se nos acompaña.

ABRÍNDONOS Á MISERICORDIA

· Polas veces nas que non valoramos esixencias do bautismo de ter a Deus como relampo no camiño. SEÑOR, QUE A TÚA AUGA NOS PURIFIQUE.
· Porque vivimos o noso ser persoas bautizadas coma un simple costume. CRISTO, QUE A TÚA AUGA NOS PURIFIQUE.
· Para que non nos deixemos levar da rutina á hora de vivir a fe . SEÑOR, QUE A TÚA AUGA NOS PURIFIQUE.

PALABRA PROCLAMADA 

PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA PROFECÍA DE ISAÍAS
Isto di o Señor:
Velaí o meu servo, a quen teño collido da man;
velaí o meu escollido no que eu me comprazo.
Teño posto sobre el o meu espírito:
ditaralles sentencia xusta ás nacións.
Non berrará,
non levantará a súa voz nin a fará oír nas rúas.
Canivela fendida non a romperá,
e torcida esmorecente non a apagará.
Con fidelidade proclamará a xustiza,
non desfalecerá nin crebará
ata establecer na terra a xustiza,
e a súa lei, que esperan as nacións.

Eu, o Señor, chameite por causa da xustiza, collinte pola man e protexinte, e convertinte en Alianza dun pobo e en luz das nacións, para que lles ábra-los ollos ós cegos, para que libres do cárcere ós presos, da prisión ós que viven na escuridade.

Palabra do Señor. Grazas a Deus.

PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NO LIBRO DOS FEITOS DOS APÓSTOLOS

Tomou Pedro a palabra e dixo:

‑Abofé, vexo que Deus non fai distinción de persoas, senón que acepta ó que lle é fiel e practica a xustiza, sexa da nación que sexa. El mandóulle-la súa palabra ós fillos de Israel, anunciándolle-la Boa Nova da paz por Xesús Cristo: este é o Señor de todos. Vós sabéde-lo que pasou en toda a Xudea, comezando desde Galilea, despois do bautismo que Xoán predicou:8como Deus unxiu con Espírito Santo e con poder a Xesús de Nazaret, que pasou facendo o ben e curando a tódolos que estaban asoballados por Satán; pois Deus estaba con el. E nós somos testemuñas de todo o que fixo no país dos fixo no país dos xudeus e mais en Xerusalén.. Palabra do Señor.Grazas a Deus.



PROCLAMACIÓN DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS

Como o pobo estaba esperando polo Mesías, empezaba a pensar se acaso non o sería Xoán; pero el declarou diante de todos:

‑Eu bautízovos con auga, pero está a chegar o que é máis forte ca min, e a quen eu non son digno de lle desata-los amallós do seu calzado. El havos bautizar con Espírito Santo e con lume.

Durante un bautismo xeral, e despois de se bautizar tamén Xesús, mentres oraba, abriuse o ceo e baixou sobre el o Espírito Santo na aparencia corporal dunha pomba. Entón oíuse unha voz desde o ceo:

- Ti e-lo meu fillo benquerido, o meu predilecto; en ti me comprazo. Palabra do Señor.

 

PALABRA REMOÍDA

· Na primeira lectura o profeta Isaías dinos que Deus lévanos da man. Que fermosa esta imaxe! Tod@s somos conscientes do que significa que alguén nos colla da man e nos acompañe. Coller da man é sinal de compañía, escoita, cariño, confianza... todas elas situacións e vivencias que temos vivido máis dalgunha vez. Nada que ver co coller da man para impoñer, obrigar ou violentar. Cando isto ocorre temos que saber diferenciar que esta non é a man de Deus. Porque a súa man téndesenos, ofrécesenos. E non se solta se nós non queremos. Deixémonos logo coller da man de Deus sen medo e con toda confianza.

· No evanxeo vemos como Xoán non se deixa engaiolar polo éxito. Non lle gustan as mentiras. Con claridade e sen buscar afán de notoriedade deixa claro que el non é o Mesías, que a súa non é a misión de Xesús, que non se deben confundir. El ten outra misión: abrir camiño e anunciar que Xesús xa chegou. O seu é un bautismo que esperta á sensibilidade para con Deus e ao transcendente, pero non é o bautismo de salvación e incorporación, en plenitude, ao proxecto que nos trae Xesús. Esta actitude de Xoán, en tempos coma os nosos nos que a xente busca quedar ben, aparentar, mostrarse, dicir o que nin pensa nin cre... é unha boa ocasión para que miremos dentro de nós e nos preguntemos se as nosas actitudes, os nosos comportamentos, a nosa maneira de mirar e estar no mundo é como a de Xoán ou como a dos que simplemente buscan o relampo detrás do que non hai máis ca baleiro.

· Deixemos entón que a forza do bautismo que recibimos un día e que nos incorporou á Igrexa nos leve a estar no mundo cunha actitude de sinceridade, sinxeleza, colaboración, creatividade e renovación. Que aprendamos a estar no mundo ao estilo de Xesús. E que o bautismo que un día pediron para nós pais e padriños, non o acabemos convertendo nunha imaxe perdida no tempo e sen entronque na nosa vida actual. O que alí comezou, que saibamos continualo hoxe para facer do Evanxeo boa nova de sinceridade e vida.

COMPARTINDO O QUE NOS UNE

Como comunidade que acolle á persoa que pide ser bautizada e incorporada a ela, rezamos dicindo:
QUE A AUGA DO BAUTISMO SEXA SINAL DE ALEGRÍA
· Para que a Igrexa sexa fonte de auga limpa onde quen se incorpora a ela descubra a forza da solidariedade e a acollida. Oremos.
· Para que as nosas parroquias sexan fontes onde vivamos a fe como busca do que une, axuda e fai felices ás demais persoas. Oremos.
· Para que nos esforcemos por facer da auga do bautismo sinal de esperanza, colaboración e compromiso por facer das nosas casas, parroquias e lugares de traballo espazos de entendemento. Oremos.
Acolle, Señor a frescura da oración que hoxe compartimos. P.XN.S. Amén.

AGRADECENDO O DON DA FE

“Cando as persoas cristiás dicimos que compartimos un só Bautismo, afirmamos que todos nós -católicos, protestantes e ortodoxos-compartimos a experiencia de estar chamad@s ao encontro co Deus vivo, pleno de misericordia... Por iso estamos invitados a redescubrir todo isto, e a facelo xunt@s, indo máis alá das nosas divisións”.

Volver a partir do Bautismo quere dicir reencontrar a fonte da misericordia, fonte de esperanza para tod@s, porque ninguén está excluído da misericordia de Deus. Nós os cristiáns podemos anunciar a tod@s a forza do Evanxeo comprometéndonos a compartir as obras de misericordia corporais e espirituais. Este é un testemuño concreto de unidade”. (Francisco)

Comentarios

Entradas populares de este blog

Corpus 2025

  MENTRES HAXA PERSOAS, HAI ESPERANZA CANTO GOZOSO o     ENTRADA:  Pan do ceo, pan da vida (Nº 54) o     LECTURAS:  Ti es o pan do ceo (Nº 33) o     OFERTORIO:  Quédate, Señor, connosco (Nº 63) o     COMUÑÓN:  O amor é o meirande (Nº 120) PARA NON PERDER O PASO Hoxe é día do Corpus Christi, festa grande. Festa da mesa preparada para compartir. Festa da mesa que acolle, reúne, escoita e acompaña. Festa da comuñón e non da soidade. Festa que nos urxe a camiñar; pero non de calquera xeito, senón polo camiño da, esperanza que, neste ano xubilar, cobra un sentido especial para as persoas cristiás, converténdose en camiño para peregrinar na súa procura, e tamén para sandar o sufrimento de tantas persoas que loitan por atopar unha saída á súa dor. O camiño da esperanza é sempre un camiño de busca. Unha busca que nos convida a ser persoas portadoras e sementadoras da bondade e da tenrura de Deus, ese Deus que h...

Ascensión 2025 C

  7º Domingo de pascua. Ascensión.2025 A ASCENSIÓN:  ATRÁS QUEDARON OS CENÁCULOS NOS QUE ESCONDERSE E APARTARSE DO MUNDO CANTOS · Entrada.- Con ledicia vimos ( 3 ) · Lecturas.- Cantade ao Señor ( 23 ) · Ofertorio.- Cantádelle ao Señor ( 33 ) · Comuñón.- Señor Xesús bendito sexas (52) ABRÍNDONOS AO ESPÍRITO A Ascensión do Señor é a festa coa que Xesús nos quere transmitir que unha vez que El xa non está correspóndenos a nós perder os medos, saír da casa e anunciar no medio do mundo a forza, sempre alentadora e esperanzada, da súa mensaxe. El chámanos a ser testemuñas de toda a alegría rebordante que nos ofrece coa súa Boa Nova, porque xa non é tempo de esconderse e laiarse. Agora comeza o tempo do compromiso, da presenza activa e non excluínte, no medio do mundo. E sempre desde alí onde esteamos. Atrás quedaron os cenáculos nos que esconderse e apartarse do mundo. El farase presente se nós, co noso actuar e coa coherencia e honestidade de da nosa palabra, o facemos presente. CU...

Domingo Ramos 2025

TRANSFORMEMOS A FLOR MURCHA DA CORESMA NO VERDE ESPERANZADO CARA Á PASCUA   Comézase fóra, a poder ser nun lugar un pouco afastado da Igrexa, para poder camiñar procesionalmente unha vez bendicidos os ramos.  COMEZANDO A CAMIÑAR Xesús púxose en camiño cara a Xerusalén ,escoitaremos na lectura do evanxeo de Lucas. Un camiño que se converte en sinal de contradición. En Xerusalén vivirá a morte; pero tamén alí, na mesma Xerusalén, na resurrección, mostrarase a grandeza e a fondura do Deus que envía ao seu Fillo para ser coma nós. A resurrección é, xa que logo, o triunfo, a esperanza, o punto de chegada dun camiño duro, difícil e cheo de dificultades. Nós hoxe tamén, coma Xesús, poñémonos en camiño cara esa Xerusalén que nos levará da mesa da fraternidade ao triunfo da Noite Santa da vida, pasando pola tristura e o desacougo da Paixón do Venres Santo. Dispoñámonos, poñendo o mellor de nós, a comezar esta andaina de salvación e esperanza. ACOLLENDO A BENDICIÓN DE DEUS Señor, sabénd...